Danıştay 4. Daire E.2023/7936 K.2023/7413

Dava konusu istem: İzmir ili, Urla İlçesi, ... Mahallesi, ... Bulvarı No:... adresinde "pansiyon-içkili lokanta" ruhsatlı olarak faaliyet gösteren işyerinin, işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilmesine ilişkin Urla Belediye Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının, Urla Kaymakamlığına ait taşınmazın kiracısı olduğu, söz konusu taşınmaza ilişkin davacı şirket adına 19/06/2008 tarihli "pansiyon ve içkili lokanta" faaliyet konulu işyeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlendiği, ruhsatın 13/03/2012 tarihinde yenilendiği, davacının işyerini düğün salonu olarak kullandığı, işyerinde canlı müzik yayını için yaptığı başvuru üzerine yapılan incelemede taşınmazın yapı kullanma izin belgesinin bulunmadığının anlaşıldığı,

bunun üzerinde davacıya, faaliyetine devam ettiği yapının İmar Kanunu'na uygun olmadığı ve taşınmazla ilgili eksikliğin onbeş günlük süre içinde giderilmesi gerektiğinin aksi halde işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edileceğinin bildirildiği, onbeş günlük süre sonunda yapılan ikinci denetimde taşınmazdaki eksikliğin giderilmediği ve İmar Kanunu'na uygun hale getirilmediğinin tespiti üzerine, 06/09/2012 tarihli belediye encümen kararı ile ruhsatın iptal edilerek işyerinin kaptılmasına ve davacı adına 169,00 TL idari para cezası verilmesine karar verildiği, encümen kararının iptali istemiyle açılan davada.

Mahkemelerince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı karar ile işyerinin işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptali hususunun, belediye başkanı ya da görevlendireceği yetkili tarafından değerlendirilerek işlem tesis edilmesi gerekirken, yetkisiz olan belediye encümenince tesis edildiği anlaşıldığından işlemde yetki yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle encümen kararının işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptaline ilişkin kısmının iptaline karar verildiği, Mahkemelerinin anılan iptal kararı üzerine belediye başkanı tarafından dava konusu edilen ruhsat iptali işleminin tesis edildiği;

bir taşınmazın işyeri olarak kullanılabilmesi için öncelikle can güvenliği için yapı kullanma izin belgesinin bulunması gerektiği, işyerinin bulunduğu yapının imar mevzuatı açısından ihtilaflı olduğu ve yapı kullanma izin belgesinin bulunmadığı,

böyle bir izni bulunmayan taşınmazın işyeri olarak kullanılamayacağı, bu nedenle imar mevzuatı açısından ihtilaflı bir konumda bulunan bir yapıda bulunan davacı işyeri ile ilgili noksanlıkların giderilmesi için verilen onbeş günlük süreye rağmen aykırılıkların giderilmediğinin tespiti nedeniyle Urla Belediye Başkanı tarafından tesis edilen dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İşyerinin bulunduğu taşınmazın Hazineye ve il özel idaresine ait olduğu, daha sonra İzmir Büyükşehir Beledyesine intikal ettiği, Devlet kurumlarından kiralanan bir işyeri olduğu, ruhsat iptalinin hukuka aykırı olduğu, taşınmazın on yıl süre ile kiralanarak bu işyeri için harcama yapıldığı, 3194 sayılı İmar Kanunu'unun geçici 16. maddesi uyarınca yapıların yasal sorunlarının ortadan kaldırıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.