Danıştay 4. Daire E.2023/7938 K.2023/6219

Dava konusu istem: Kayseri İli, Melikgazi İlçesi, … Mahallesi, … Caddesi, No:… adresinde bulunan ... Pastanesi isimli işyerinin, iş yeri açma ve çalışma ruhsatı olmadan faaliyet gösterdiğinden bahisle mühürlemeye hazır hale getirilmesine yönelik Melikgazi Belediye Başkanlığının … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının işletmekte olduğu Beyazsaray Pastanesi isimli işyerinin işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmadan faaliyet gösterdiği anlaşıldığından, ruhsatsız faaliyet gösterildiğinden bahisle gerçekleştirilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, işyerinin bulunduğu binanın yapı kullanım izninin olmaması nedeniyle iş yeri açma ve çalışma ruhsatının alınamadığı, dava konusu işlemin iş yerinin kiracısı konumunda olan kendisine tebliğ edilmediği, mülk sahibine yapılan tebliğin ise usule uygun olmadığı belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.