Danıştay 4. Daire E.2023/8391 K.2025/376

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Manisa ili, Kula ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazda büfe faaliyet konulu iş yeri açma ve çalışma ruhsatı almak için yaptığı 04/03/2022 tarihli başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; iş yeri açma ve çalışma ruhsat başvurusunun mevzuata uygunluğu yönünden yapılacak incelemede davacının başvurusunun idarece değerlendirilerek, bunun sonucunda mevzuatın öngördüğü yeterlilikleri sağlaması halinde başvurunun kabul edilerek ruhsat düzenlenmesi gerektiği, aksi durumda başvurunun hangi kriterleri taşımadığı belirtilmek suretiyle başvurunun reddi yolunda işlem tesis edilmesi gerektiği, belirtilen şekilde irdeleme ve değerlendirme yapılamaksızın başvurunun zımnen reddi işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, iptal davasına konu bir işlem olmadığı, iş yeri açma ve çalışma ruhsat talebine konu yerin karayolu kenarında ve alkollü içki satışının yasak olduğu yerlerden olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.