Danıştay 4. Daire E.2023/8524 K.2024/436

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Konya İli, … İlçesi, … Mahallesi Çağla Sokak No:.. adresinde davacı tarafından işletilen ... ünvanlı işyeri hakkında, müşteri ve bayanların aynı masada birlikte oturduğu, yiyip içtikleri, bayanların konsomatrislik yaptığı tespit ve iddiasıyla 1.473, 00TL idari para cezası uygulanması ile işletmenin 30 (otuz) gün süre ile faaliyetten men edilmesine ilişkin … Belediye Başkanlığı'nın .. tarih ve ... sayılı işlemi ile … Belediyesi Zabıta Müdürlüğü'nün … tarihli encümen kararı tebligatına dair işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen …. tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacıya ait işyerinde bayanların konsomatris olarak çalıştığı, dava dilekçesinde veya dosya içeriğinde bu hususa ilişkin bir itiraz bulunmadığı, müşteri ile beraber yiyip içerek müşterinin eğlenmesini sağlayan konsomatrislerin sadece pavyon ruhsatlı yerlerde çalışacabilecekleri, ancak davacının işletmesinin pavyon ruhsatlı olmadığı, uyuşmazlıkta, dosyada yer alan bilgi ve belgeler ile mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, birahane faaliyet alanında ruhsatı bulunan davacıya ait işyerinde konsomatris çalıştırılmasının mevzuata aykırı olduğu,

ilgili işletmeye belediye encümenince idari para cezası yaptırımının uygulanmasının mümkün olduğu, fiilin sabit olmasına bağlı olarak idare tarafından yasa gereği geçici kapatma işleminin de hukuka ve yasal mevzuata uygun olduğunun değerlendirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince.

2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun 6. maddesinde, bu maddede öngörülen para cezalarına karşı tebliğ tarihinden itibaren en geç yedi gün içerisinde yetkili idare mahkemesine itiraz edilebileceği, itirazın idarece verilen cezanın yerine getirilmesini durdurmayacağı ve zaruret görülmeyen hallerde evrak üzerinde inceleme yapılarak en kısa sürede sonuçlandırılacağı, itiraz üzerine idare mahkemesince verilen kararların kesin olduğu hükme bağlandığı,

bu durumda, 2559 sayılı Kanun uyarınca verilen para cezalarına yapılan itiraz üzerine idare mahkemelerince verilen kararlar kesin olduğundan, bu kararların istinaf istemiyle incelenmesine hukuki olanak bulunmadığı açık olduğundan istinafa konu Mahkeme kararının idari para cezası yönünden davanın reddine ilişkin kısmına ilişkin istinaf isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği;

dava konusu işyerinin 30 gün kapatılmasına ilişkin kısmı yönünden ise, mevzuata aykırı olarak konsometris çalıştırmak fiilini işlediği tartışmasız olan davacının, yukarıda anılan düzenlemeye göre sadece idari para cezasıyla cezalandırılabileceği ve bu fiil için bu Kanunda faaliyetten men şeklinde bir yaptırımın öngörülmediği açık olduğundan işyerinin faaliyetten men edilmesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık, bu işlem yönünden davanın reddi yolundaki Mahkeme kararında hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle.

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararın, dava konusu işlemin işyerinin 30 (otuz) gün süreyle faaliyetten men edilmesine ilişkin kısmı açısından davanın reddi yolundaki kısmının kaldırılmasına, dava konusu işlemin işyerinin 30 (otuz) gün süreyle faaliyetten men edilmesine ilişkin kısmının iptaline, dava konusu işlemin idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kısmı açısından davanın reddi yolundaki kısmı yönünden istinaf isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; denetim ekipleri tarafından yapılan kontrolde anılan işyerinde ruhsat dışı faaliyette bulunulduğu, ve konsamatris çalıştırıldığı hususlarının tespit edildiği, anılan tespit üzerine tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.