Danıştay 4. Daire E.2023/8533 K.2023/6430

Dava konusu istem: Mersin ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, .... Sokak, no:...adresinde, davalı idare tarafından 2. sınıf gayrisıhhi müsesseler için verilmiş ... tarih ve ... sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile, zeytinyağı imalatı faaliyeti gösteren davacıya ait işletmenin faaliyetinin birinci sınıf gayrisıhhi müessese olarak değerlendirildiğinden bu nedenle işyeri açma ve çalışma ruhsatının Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından verilmesi gerektiğinden bahisle işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptaline ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen bilirkişi raporunda; davaya konu edilen işletmede yalnızca zeytin sıkma işlemi yapıldığı, bunun dışında zeytinyağının depolandığı, paketlendiği veya satışının yapıldığı herhangi bir ünitenin işletme içerisinde mevcut olmadığı, işletmenin kapasitesinin büyük ve entegre fabrika niteliğini taşımadığı sadece zeytinin sıkma işleminin yapılmasına olanak sağlayan daha küçük ölçekli bir işletme niteliğinde olduğu görüşlerine yer verildiği;

söz konusu rapor hükme esas alınabilecek nitelikte ve yeterlilikte görülerek, davacıya ait işyerinde yalnızca zeytin sıkma işlemi yapıldığı, zeytinyağının depolandığı, paketlendiği veya satışının yapıldığı işletme içi bir yapılaşmaya rastlanılmadığı,

büyük ve entegre, fabrika mahiyetinde bir işletme olmayıp atölye mahiyetinde faaliyetine devam ettiği, yalnızca iki çalışanın istihdam edilmiş olmasının da mikro işletme olduğuna işaret ettiği, Mersin Ticaret ve Sanayi Odası sicil kaydında da 2. derece işletme olarak yer aldığı hususları karşısında atölye mahiyetinde olduğu anlaşılan dava konusu işyerinin 2. sınıf gayrisıhhi müessese kapsamında olduğu sonucuna varıldığı belirtilerek dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bilirkişiden alınan ilk raporda işyerinin 1. sınıf gayrisıhhi müessese olarak değerlendirildiği, ...tarih ve... sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatının faaliyet konusu kısmında "zeytinyağı imalatı" yazdığı, işyerinin, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-2, A-Birinci Sınıf Gayrisıhhi Müesseseler listesi, 6. maddesinde 6.2 kod numarası ile yer alan "Bitkisel ham yağ veya rafine yağ elde edilen fabrikalar" niteliğinde değerlendirilmesi gerektiği, aynı yönetmelik gereği işyeri açma ve çalışma ruhsatı vermeye Büyükşehir Belediyesinin yetkili olduğu,

davaya konu işyerinin faaliyetinin Mersin Büyükşehir Belediyesince birinci sınıf gayrisıhhi müessese olarak değerlendirildiği, gerekli işlemleri yapması için davalı idareye bildirimde bulunulması üzerine Büyükşehir Belediyesi Kanunu uyarınca bağlayıcılığı bulunan bildirime istinaden dava konusu işlemin tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İşyerinin zeytinin hasat döneminde üç ay açık kaldığı, zeytin üreticilerinin getirdiği zeytinlerin kilogram başına belli bir ücret karşılığında sıkılıp yağı çıkartılarak üreticiye teslim edildiği, yılın geriye kalan dokuz ayında ise kapalı olup sadece bekçinin bulunduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ:...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.