Danıştay 4. Daire E.2023/8872 K.2023/6635

Dava konusu istem: Davacı tarafından işletilen işyerinin 30 gün süre ile kapatılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı ... Belediye Encümeni kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacıya ait işyerinde 02/08/2018 tarihinde yapılan denetimde tanzim edilen tutanakta işyerinin çalışma saatlerine uymadığı, çalışanların belgelerinin bulunmadığı, zabıta ekipleri görülünce müşterilerin arka camdan tahliye edildiğinin belirtildiği, bu tutanağa dayanılarak davacıya ait işyerinde çalışanların belgelerinin olmadığından bahisle dava konusu işlemin tesis edildiği, davacının işyerinde çalışan kişiye ait kalfalık belgesini dosyaya sunduğu,

davalı idarenin ise davacıya ait işyerinde çalışanların belgelerinin olmadığını açık ve şüpheden uzak bilgi ve/veya belgelerle ortaya koyamadığı anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacıya ait işyerinde yapılan denetimin esas alındığı, işlemin sebep ve diğer tüm unsurlarının ortaya konulduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.