Danıştay 4. Daire E.2023/8885 K.2023/5966

Dava konusu istem: İstanbul ili, Büyükçekmece ilçesi ... Mahallesi ... Caddesi ... Sokak No: ... adresinde bulunan yapının ruhsatsız olarak faaliyet gösterdiğinden bahisle, mühürlenmek suretiyle faaliyetten men edilmesine ilişkin 02/04/2020 tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararla; davaya konu işyerinde 02/04/2020 tarihinde yapılan denetimde davacı tarafından söz konusu yerde (büfe niteliğindeki yapı) ruhsatsız olarak faaliyet gösterildiğinin tespiti üzerine işyerinin faaliyetten men edilerek mühürlenmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapı kayıt belgesi esas alınarak uyuşmazlığa konu olan büfeye elektrik ve su aboneliğinin yapıldığı, diğer taraftan ise dava konusu işlemle işyerinin mühürlendiği, bu durumun ise idareye güven ve idari istikrar ilkesine açıkça aykırı olduğu belirtilerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.