Danıştay 4. Daire E.2023/8891 K.2023/5510

Dava konusu istem: Çanakkale ili, Bozcaada ilçesi, …mahallesi, … ada, … parsel sayılı taşınmazda, davacı tarafından işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmaksızın pansiyon işletmeciliği yapıldığından bahisle söz konusu işyerinin mühürlenmesine ilişkin 09/07/2020 tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunmaksızın konaklama faaliyetinde bulunulması halinde bahse konu yerlerin idare tarafından kapatılabileceği ancak bu durumun denetime elverişli, somut bilgi ve belgelerle ortaya konulması gerektiği, internet üzerinden verilen ve davacı tarafından da kabul edilmeyen ilana istinaden söz konusu adreste ruhsatsız konaklama faaliyetinde bulunduğunun kabul edilemeyeceği anlaşılmakla, dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, internet ortamında verilen ilanın somut nitelikte olduğu, davacının işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunmadığı, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.