Danıştay 4. Daire E.2023/8905 K.2024/1329

Dava konusu istem: ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:... adresinde faailet gösteren, "... Palace" unvanıyla faaliyet gösteren davacı şirkete ait işyerinin işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilmesi nedeniyle mühürlenerek faaliyetten men edilmesine ilişkin 31/07/2020 tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen...tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirket tarafından, 1774 sayılı Kanun EK 1. maddesi uyarınca, otelde konaklayan kişinin KBS bilgi sistemine ikinci kez bildirilmemesi nedeniyle ... Belediye Başkanlığının ... tarihli oluru ile iş yerine ait ruhsatın iptaline karar verildiği, anılan işlemin iptali istemiyle açılan davada, Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile "İşyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilmesine ilişkin" işlemin iptaline karar verildiği; iş yerinin mühürlenerek faaliyetten men edilmesine ilişkin işlemin dayanağı kalmadığından, işlemde sebep unsuru yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlem ile dayanağı ruhsat iptali işleminin, mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.