Danıştay 4. Daire E.2023/9254 K.2024/4930

Dava konusu istem: Davacı derneğin, kendisine kayıtlı üyelerinin manav, et ve şarküteri mamulleri pazarlayan market niteliğindeki işyerleri olmaları nedeniyle, 394 sayılı Hafta Tatili Hakkında Kanunun istisna hükümlerinden istifade edebilmeleri yolundaki başvurusunun reddine ilişkin 16/3/2012 tarih ve 7432 sayılı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü işleminin, üyelerinin 394 sayılı yasadan faydalandırılmalarının gerektiği iddialarıyla iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararına uyularak İdare Mahkemesince verilen kararda; dava konusu ödeme emrinin dayanağını teşkil eden ecrimisil ihbarnamelerinin iptali istemiyle açılan davada ... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile ecrimisilin 38.208,60-TL'lik kısmının hukuka aykırı bulunarak iptal edildiği, 355.610,99- TL lik kısmı bakımından ise davanın reddine karar verildiği, bu itibarla iş bu davanın konusu ödeme emrinin 38.208,60- TL'lik kısmının iptali, kalan 355.610,99 TL'lik kısmına yönelik davanın ise reddi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından ecrimisil bedelinin usul ve hukuka uygun olarak belirlendiğini ve kesinleşen mahkeme kararı dikkate alınmadan dayanak kararın kısmen iptal edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.