Danıştay 4. Daire E.2023/9756 K.2025/50

Dava konusu istem: Bursa ili, Osmangazi ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, ... Apt. No:...sayılı adreste faaliyet gösteren ve davacı tarafından işletilen "... Masaj Salonu" adlı iş yerinin, Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü'nün 95., 96'ıncı maddelerine aykırı eylemler tespit edildiğinden bahisle aynı Tüzüğün 104'üncü maddesi uyarınca 30 (otuz) gün süre ile kapatılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacıya ait işyerinin bir ay süre ile kapatılmasına neden olan olaya ilişkin dosyadaki bilgi ve belgeler ile ifade tutanaklarının ve özellikle para karşılığı fuhuş amaçlı olarak işyerine giden erkek şahısların ifadelerinin birlikte değerlendirilmesinden;

davacıya ait işyerinde fuhuş sebebiyle bulaşan zührevi hastalıkların yayılmasını ve bu yüzden kamu düzeninin bozulmasını engellemek amacıyla yürürlüğe konulan ilgili Tüzüğün belirlediği kurallara aykırı olarak ve işletmenin asıl amacı dışında, bazı zamanlar, işletmede para karşılığı fuhuş için zemin oluşturulduğunun tespit edildiği, her ne kadar işletmeci sıfatı ile bu durumun davacının bilgisi ve görgüsü dahilinde yapıldığı noktasında soruşturma esnasında somut bir delil elde edilmemişse de, davacının bu noktadaki tek sorumluluğunun fuhşun kendi bilgisi dahilinde yapılıp yapılmaması olmadığı,

davacının aynı zamanda fuhuş için gerekli zeminin oluşmasına yol açan nedenleri de önlemekle, bir başka deyişle çalışanlarının, kendisine ait işyerinde ve işyerinin olanaklarını ve yapılan işin özelliğini kullanmak suretiyle fuhuş yapılmasını da engelleme yükümlülüğü bulunduğundan, kollukça yapılan denetimlerde, kendisine ait masaj salonunda, çalışanlarca para karşılığında erkek müşteriler ile fuhuş yapıldığı noktasında somut verilere ulaşılan ve fuhuş eylemlerine zemin olarak kullanıldığı anlaşılan davacıya ait işyerinin,

yukarıda aktarılan mevzuat hükümleri doğrultusunda bir ay süreyle kapatılmasına ilişkin davaya konu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Suçta ve cezada şahsilik ilkesinin geçerli olduğu, somut olayla müvekkilinin ilgisi bulunmadığı, çalışanlarına buna benzer olayların yaşanmaması için uyarılarda bulunulduğu, yaşandığı kabul edilse dahi iddia edilen olay ile müvekkilin maddi menfaat elde etmiş olmadığı, ilk derece mahkeme kararının gerekçeli olmadığı, işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ :...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.