Danıştay 4. Daire E.2023/9989 K.2024/3780

Dava konusu istem: Davacıya ait, Isparta İli, Atabey İlçesi, ... Mahallesi, eski ..., ..., ..., ..., ..., ... (yeni ...) parsel sayılı taşınmazlara ilişkin arazi toplulaştırmasının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davacının toplulaştırma işlemi öncesi sahibi olduğu ... ada ... nolu parsel, ... ada ... nolu parsel, ... ada ... nolu parsel, ... ada ... nolu parsel, ... ada ... nolu parsel, ... ada ... nolu parselin yerine yeni ... ada ... parselin verilmesi şeklinde yapılan dağıtım incelendiğinde, altı farklı parselin tek parselde toplandığı, yeni verilen yerin eski parsellere eşdeğer olduğu, dağıtımda sübjektif saiklerle hareket edildiğine ilişkin kanaate yol açacak herhangi bir verinin bulunmadığı, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, eşine ve kardeşlerine komşu olacak şekilde yeni parsel tahsis edilmesini talep etmesine rağmen bu talebinin dikkate alınmadığı, sulu bölgede buluna parseli yerine değersiz ve kuru araziden tahsis yapıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.