Danıştay 4. Daire E.2024/1146 K.2024/2613

Dava konusu istem: Gaziantep ili, Oğuzeli ilçesi, ... Mahallesinde bulunan davacıya ait arazilerde yapılan bütün toplulaştırma işlemlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:... sayılı kararı ile ...tarih ve E:..., K:... sayılı davanın reddi yolundaki kararının istinaf incelemesinin istenildiği ancak istinaf yoluna başvurma harcının ve posta giderinin ödenmemiş olması nedeniyle, bu noksanlığın giderilmesi aksi takdirde istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılacağına ilişkin yazının 05/05/2023 tarihinde davacıya bildirilmesine karşın, verilen süre içinde söz konusu noksanlığın tamamlanmadığı gerekçesiyle mahkeme karanının istinaf edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, toplulaştırma işleminin ve masrafların yatırılmaması nedeniyle verilen kararının hukuka uygun olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, davacının temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunduğu anlaşıldığından 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinin atıfta bulunduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334. maddesi uyarınca adli yardım istemi kabul edilerek gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.