Danıştay 4. Daire E.2024/210 K.2024/7763

Dava konusu istem: İstanbul ili, Esenyurt ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, ... Camii, No:... adresinde yer alan mülkiyeti Esenyurt Belediyesine ait olan ve imar planında dini tesis alanı olarak görünen taşınmaz üzerinde bulunan depo ve dükkanın fuzulen işgal edildiğinden bahisle 01/09/2019-25/05/2022 tarihleri arasındaki dönem için davacıdan 2.873.761,74-TL ecrimisil istenilmesine ilişkin 07/07/2022 tarihli ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu taşınmaz hakkında davacı ile Esenyurt Kaymakamlığının kiracısı olan ...

Vakfı arasında 01/09/2019 tarihinde imzalanan alt kira sözleşmesinin mevcut olduğu ve söz konusu sözleşmenin hukuk nezdinde geçerli olduğu, davalı idare ile Esenyurt Kaymakamlığı arasında tasarruf yetkisi hususunda yaşanan ihtilaf nedeniyle davacının sözleşmesinin geçersiz kabul edilmesinin hakkaniyete aykırılık oluşturacağı, Esenyurt Kaymakamlığı ile alt kiracılık ilişkisi devam eden davacının, söz konusu taşınmazda işgalci olduğundan söz edilemeyeceğinden tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, taşınmazın müştemilat olmadığı, mülkiyetin kendilerine ait olduğu, 633 sayılı Kanun'un ek 4. maddesinde sayılan taşınmazlardan olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.