Danıştay 4. Daire E.2024/2187 K.2024/4487

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinin göndermede bulunduğu, 04/02/2011 tarih ve 27836 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307. maddesinde feragat, davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak tanımlanmış; 310. maddesinde, feragat ve kabulün hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabileceği; 311. maddesinde ise, feragat ve kabulün kesin hüküm gibi sonuç doğuracağı yönünde düzenleme yapılmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından, hisseli maliki olduğu Malatya ili, Yeşilyurt ilçesi, ... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı (dilekçede sehven ... ada ... parsel yazıldığı anlaşılan) taşınmazı da kapsayan alanda yapılan toplulaştırma işleminin iptali istemiyle açılan davada davanın reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla istinaf isteminin reddine karar verildiği, iş bu kararın bozulması istemiyle davacı vekili tarafından 29/04/2024 tarihinde kayda giren dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunulduğu, daha sonra davacı vekilince 29/04/2024 ve 19/05/2024 tarihli dilekçeler ile temyiz isteminden feragat edildiği bildirilmiştir.

Bu durumda, 29/04/2024 ve 17/05/2024 tarihlerinde kayda giren iki dilekçe ile temyiz başvurusundan vazgeçildiğinin bildirildiği anlaşıldığından, feragat nedeniyle temyiz istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.