Danıştay 4. Daire E.2024/299 K.2024/1814

Dava konusu istem: İstanbul İli, Pendik İlçesi, ...

Mahallesi, ... parsel (eski ... pafta, ... parsel) sayılı taşınmaz üzerinde bulunan gecekonduya yönelik 2981 sayılı Kanun uyarınca düzenlenmiş olan tapu tahsis belgesinin, aynı Kanun uyarınca tapuya çevrilerek söz konusu taşınmazın mülkiyetinin devredilmesi amacıyla davalı Pendik Belediye Başkanlığına davacı tarafından yapılan 15/04/2015 tarihli başvurunun, 13/12/2013 tasdik tarihli revizyon uygulama imar planında, uyuşmazlık konusu ... parsel sayılı taşınmazın bir kısmının yol,

bir kısmının da günübirlik tesis alanında kaldığı gerekçesiyle reddedilmesine ilişkin Pendik Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün ... tarih ve E.... sayılı işleminin (dava konusu işlemde, uyuşmazlık konusu gecekondunun adresi "İstanbul İli, Pendik İlçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:..." olarak belirtilmiş; ayrıca anılan işlemde dava konusu gecekondunun ... Mahallesi, ... parsel üzerinde bulunduğu bilgisine yer verilmiştir.) iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu işlemin iptali yolunda verilen İdare Mahkemesi kararının, Danıştay Altıncı Dairesinin 24/12/2019 tarih ve E:2019/8398, K:2019/15074 sayılı kararı ile bozulması üzerine, bozma kararına uyularak davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararının, Danıştay Altıncı Dairesinin 29/03/2022 tarih ve E:2021/7248, K:2022/3773 sayılı kararı ile bozulması üzerine, bozma kararına uyularak dava konusu işlemin iptali yolunda İdare Mahkemesince verilen kararda; dosyadaki bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesinden, İstanbul ili, Pendik ilçesi, ...

Mahallesi, ... parsel (eski ... pafta, ... parsel) sayılı taşınmazın, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında yargılama konusu edilen taşınmazlar ile herhangi bir bağlantısının bulunmadığı, dosyada mevcut tapu kayıtlarına göre anılan parselin davalı idare adına kayıtlı olması dolayısıyla taşınmazın mülkiyetine ilişkin herhangi bir ihtilaf bulunmadığının anlaşıldığı,

her ne kadar davalı idarece davacıya ait yapının bulunduğu taşınmazın mer'i imar planlarında ''yol alanı + günübirlik tesis alanı'' olarak belirlendiği ve bu nedenle, taşınmazın 2981 sayılı Kanun kapsamında devredilmesinin mümkün olmadığı ileri sürülmüşse de, yapının bulunduğu taşınmazın 13/12/2013 tasdik tarihli planla bu fonksiyona alındığı, 2981 sayılı Kanun uyarınca başvurunun yapıldığı tarih itibarıyla tapu tahsis belgesi almasına engel bir durumdan söz edilemediği,

dolayısıyla, mer'i planlara göre bulunduğu yerde korunamayacak nitelikte olması durumunda gecekondu önleme veya ıslah bölgelerinden veya yakın bölgelerde yapılmış ıslah imar planları içinde meydana gelen boş imar parsellerinden müstakil, hisseli veya kat mülkiyeti esasına göre tahsis yapılması gerekirken, talebin anılan gerekçelere dayalı olarak doğrudan reddedilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu parselin imar parseli olmaması nedeniyle, davacıya tahsisin yapılamadığı, bu hususun dava konusu işlemin iptali yolundaki temyize konu İdare Mahkemesi kararında göz ardı edildiği, dava konusu parselin imar planında kısmen yol, kısmen konut alanında kaldığı, konut alanında kalan kısmın da yapılaşmaya elverişli olmadığı, dava konusu taşınmaz hakkında devam eden mülkiyet iddiasına dayalı davaların kesinleşmesini müteakip parselasyon çalışmalarının yapılabileceği, tapu tahsis belgesinin tapuya çevrilmesine ilişkin istemin reddedilme sebebinin mülkiyet ihtilafının çözülememesinden kaynaklandığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.