Danıştay 4. Daire E.2024/3086 K.2025/236

Dava konusu istem: Mersin ili, Yenişehir ilçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:... Apartmanı, ... Blok, ... Kat, No:... adresinde bulunan dairenin para karşılığı fuhuş yeri olarak kullanılması nedeniyle üç ay süreyle kapatılmasına yönelik Yenişehir Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğü Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonunun... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davalı idarece dava konusu evin fuhuş yapılması nedeniyle üç ay süre ile kapatılmasına karar verilmiş ise de, kapatma müeyyidesinin fuhuş suçunun önlenmesine ilişkin tedbir niteliğinde bulunduğu ve davacının söz konusu evini fuhuş yaptırmak amacıyla kullandırdığına veya bu durumdan haberdar olduğuna ilişkin dosyaya sunulan somut bir bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmakla, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacıya ait dairenin fuhuş amaçlı kullanıldığının sabit olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Genel Kadınlar ve Genelevlerinin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğünün ikinci kısmında, fuhuş yerlerinin tanımı yer alırken, dördüncü kısmında, genelevlerin açılabileceği mahal ve sokakların zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonu tarafından belirleneceği öngörülüp bu tür yerlerin nerelerde açılamayacağına ilişkin düzenleme yapılmış, başvuruları komisyonca uygun bulunanların en büyük mülki amirin izni ile genelev açabilecekleri.

Tüzüğün devam eden maddelerinde diğer fuhuş yerleri için aynı kuralların geçerli olduğu vurgulanmış. 91. maddesinde, bu Tüzük'te fuhuş yerleri hakkında konulan kapatma cezasından maksadın, Tüzük'te yazılı süre içinde bu yerlerin mühür altında kapalı bulundurulması ve evi işletenlerin yine bu sürede her nerede olursa olsun sanatlarını yapmaktan men edilmesi olduğu.

95. maddesinde, izin alınmadan içinde gizli fuhuş yapıldığı tespit edilen evler hakkında 104. maddesinin uygulanacağı. 104. maddesinde ise, usulü dairesinde izin alınmadan içinde gizli fuhuş yapıldığı delilleriyle tespit edilen evlerin komisyon kararı ile üç ayı geçmemek üzere kapatılacağı öngörülmüştür.

Yukarıda yer verilen Tüzük hükümlerine göre, fuhuşun yaygınlaşması ve zührevi hastalıkların yayılmasının önlenmesi amacıyla getirilen tedbir olarak, usulü dairesinde izin alınmadan içinde gizli fuhuş yapıldığı tespit edilen evlerin komisyon kararı ile üç ayı geçmemek üzere kapatılacağı düzenlenmiştir.

Buna göre, uyuşmazlıkta mülkiyeti davacıya ait dairenin, kiracısı tarafından fuhuş amacıyla kullanıldığı hususu, konuyla ilgili olarak yapılan tahkikata ilişkin dosyada bulunan bilgi ve ifadelerle sabit olup, söz konusu tespitlere dayalı olarak anılan Tüzük hükümlerine uygun olarak tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu durumda; dava konusu işlemin iptali yolunda verilen İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu kararda hukuki isabet görülmemiştir.