Danıştay 4. Daire E.2024/31 K.2024/7259

Dava konusu istem: 28/10/2011 tarih ve 28098 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 2011/2281 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile uygulama alanı ilan edilen Tokat İli, Niksar İlçesi, ... Köyü'nde yapılan toplulaştırma işleminin ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava dosyasındaki bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporunda yapılan tespitler dikkate alındığında; davacıya ait parselin toplulaştırma alanı kapsamına alınması gereken nitelikte olduğu,

tercih ve tahsis işlemlerinde mümkün olduğunca fiili kullanıma uygun olarak davacının kadastral parseldeki payları dikkate alınarak tescilin gerçekleştiği, kamu yatırımları payı kesintisi %10’a kadar yapılabileceğinden toplulaştırma alanındaki %5.8485’lik kesinti miktarının Tarım Reformu Genel Müdürlüğü Kamulaştırma, Toplulaştırma, Dağıtım ve Kiralama Teknik Talimatında belirtilen kriterlere uygun olduğu, yapılan tercih taleplerinin uygulama bölgesindeki diğer parsellerin konum ve tercihlerine bağlı olarak değerlendirildiği,

kadastral alanının isabet ettiği kısımlarda tercihlerine uygun olarak kadastral parsele isabet eden konumlarda tahsisler yapıldığı, davacının hisse paylarının ayrıştırıldığı mümkün olduğunca müstakil parseller tahsis edildiği, davacıların parselinin tapuda kayıtlı olduğu şekli ile yerinde bırakılmasının mümkün olmadığı, toplulaştırma planlamasında kadastral parsellerden sulama ve kurutma kanalı ile yol geçirilebileceği, bu haliyle tahsis işlemlerinin toplulaştırma ilke ve kuralları ile ilgili mevzuata uygun olduğu anlaşıldığından dava konusu arazi toplulaştırma işleminde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı,

öte yandan dava konusu ... nolu parselde davacının hissesinin bulunmadığı görülmüş olup, davacının söz konusu taşınmaz ile hukuki bir bağının bulunmaması nedeniyle ... sayılı parsel yönünden iş bu davayı açmasında hukuki yarar bulunmadığı anlaşıldığından, davanın ... sayılı parsele yönelik kısmının ehliyet yokluğundan reddi gerektiği sonucuna varıl mıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın... sayılı parsel yönünden, ehliyet yönünden reddine, diğer parseller yönünden ise; esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bitişik halde olan ve kendiliğinden birleşik halde olan en büyük parselinin toplulaştırma ile parçalandığı, toplulaştırmanın amacına aykırı olarak işlem tesis edildiği, ... parselde kalan 1260 m2'lik kısmın kullanılamayacak hale getirildiği, netice itibariyle ..., ... ve ... parsellerin bulunduğu alanda kaydırma ve şekil bozma işlemi yapıldığı, tahmini olarak 4 dönümlük bir alanın başka şahıslara verildiği, bu parsellerdeki 1 dönümlük kısım alınarak 1 km uzaklıkta bulunan daha verimsiz bir alana taşındığı, toprak puanlama kriterlerinin adaletli ve hakkaniyete uygun şekilde uygulanmadığı, bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.