Danıştay 4. Daire E.2024/90 K.2024/398

Dava konusu istem: Davacı site yönetimi tarafından; Bodrum Belediye Meclisi tarafından belirlenen 2019-2020-2021 ve 2022 yıllarına ait Bodrum Evsel Katı Atık Tarifelerinin konutlara ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dosyada bulunan bilgi ve belgelerin birlikte incelenmesinden. 2019, 2020, 2021 ve 2022 yılları için davacı site yönetimi adına toplam 43.724,27 TL evsel katı atık ücret tahakkuku yapılarak.

Belediye Başkanlığı Mali Hizmetler Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı işlemiyle … tarihinde davacı tarafından sunulan sigortalı hizmet listesine göre site görevlisi olduğu anlaşılan … imzasına tebliğ edildiği, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 7'nci maddesinde öngörülen 60 günlük genel dava açma süresinin 31/08/2022 tarihini takip eden günden itibaren işlemeye başladığı,

60 günlük genel dava açma süresinin 12'nci günü olan 12/09/2022 tarihinde yapılan itiraz ile (itiraz dilekçesinin 05/09/2022 tarihli olmasına karşın idarenin kayıtlarına girdiği tarihin 12/09/2022 olduğu görüldüğünden) anılan Yasa'nın 7 ve 11'inci maddeleri çerçevesinde işlemeye başlayan dava açma süresinin 30 gün süreyle durduğu,

2577 sayılı Yasa’nın 11'inci maddesinin 2'nci fıkrası çerçevesinde 30 günlük süreyi takip eden 12/10/2022 tarihinde zımnen ret edilmiş sayılması gerektiği, buna göre anılan maddenin 3'üncü fıkrası uyarınca zımni ret tarihinden (12/10/2022) itibaren tekrar işlemeye başlayan ve idari başvuru tarihine kadar işlemiş bulunan süre dışında kalan 48 günlük dava açma süresinin son günü olan 29/11/2022 günü bitimine kadar dava açılması gerekirken söz konusu süre geçtikten sonra 05/12/2022 tarihinde açılan davanın süresinde olmadığı gerekçesiyle, davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İstinaf talebinin reddine ilişkin.

Bölge İdare Mahkemesi kararında gerekçeye yer verilmediği, Anayasanın 141/3. maddesinde mahkeme kararlarına gerekçe yazılmasının öngörüldüğü, mahkeme kararlarında gerekçe yazılmaması veya yetersiz gerekçe yazılmasının adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğu, Tebligat Kanunu uyarınca tebligatın kural olarak muhatabın kendisine yapılması gerektiği, muhatabın adreste bulunmaması halinde ise kabule yetkili olan kişilere tebligatın yapılabileceği, bu nedenle tebligat yapılacak kişinin bizzat tespiti, tebligat yapılacak kişi yoksa tebligatın sırasıyla kimlere yapılabileceğinin belirlenerek,

gerekçeleri açıklanmak suretiyle tebligat mazbatasının düzenlenmesi gerekirken, tebligat mazbatasında hiçbir açıklama yapılmadan site adına tebliğ almaya yetkili site yöneticisi veya yönetim kurulu yerine site görevlisine tebligat yapılmasının hukuka aykırı ve geçersiz olduğu, yerleşik yargı içtihatlarının da bu yönde olduğu, esasa ilişkin olarak ise, davalı belediyenin evsel katı atıkların toplanması konusunda davacı site ile sözleşmesinin bulunmadığı, öncesinde hiçbir bildirim işlemi yapılmadan geçmiş yıllara ilişkin ücretlerin istendiği, istenen ücretlerin hangi kriterlere göre belirlendiğinin açık olmadığı,

dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.