Danıştay 4. Daire E.2024/905 K.2024/2448

Dava konusu istem: Ankara ili, Gölbaşı ilçesi, … Mahallesi, … ada, … sayılı parselde arazi toplulaştırması sonucunda başka kişilerle paydaş yapıldığından bahisle gerçekleştirilen şuyulandırma işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; uyuşmazlıkta, davanın birinci savunma süresi içerisinde konusunun kalmadığı anlaşıldığından, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davanın açılmasına yol açtığından dolayı kararda dökümü yapılan 216,40-TL yargılama gideri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 15. maddesinin 1. fıkrası uyarınca belirlenen 2.750,00.-TL (5.500,00.-TL/2) avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, kullanılmayan 133,00.-TL YD harcı ile artan posta ücretinin kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarenin harçtan muaf olmasına rağmen, harçtan sorumlu tutulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, davacı tarafından yapılan müracaat üzerine hisse hatasının idare tarafından düzeltildiği, idare aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.

Temyiz isteminin, harçtan muaf olan idare aleyhine, davacı tarafından yatırılan harçların, yargılama giderleri içerisinde yüklenmesine ilişkin kısmına gelince;

6200 sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünce Yürütülen Hizmetler Hakkında Kanun'un 49. maddesinde "Genel Müdürlük, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır." hükmüne yer verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde ise, temyiz incelemesi sonucunda Danıştay'ın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı, hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden; Ankara ili, Gölbaşı ilçesi, … Mahallesi, … ada, … sayılı parselde arazi toplulaştırması sonucunda başka kişilerle paydaş yapıldığından bahisle gerçekleştirilen şuyulandırma işlemininin iptali istemi ile açılan davada, davalı idarenin müracaat sonrası parselde yapılan hisselendirme hatasının giderildiğinin bildirildiği, ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karar ile, konusuz kalan dava nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin (davacı tarafından yatırılan harçlar da dahil olmak üzere) davalı idare tarafından davacıya verilmesine karar verildiği, Bölge İdare Mahkemesince davalı idarenin istinaf isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6200 sayılı Kanun'un 49. maddesinde davalı idarenin her türlü harçtan muaf olduğu kurala bağlanmıştır. İdare Mahkemesince başvuru ve karar harcı ile vekalet harcının davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, harçtan muaf olan davalı idareye yüklenmesinde hukuki isabet bulunmamakla beraber, bu husus yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan nitelikte, düzeltilmesi mümkün eksiklik kapsamında görüldüğünden, kararın yargılama giderlerine ilişkin kısmının 2577 sayılı Kanun'un 49/1-(b) maddesi uyarınca düzeltilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.