Danıştay 4. Daire E.2025/1471 K.2025/1785

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Kanun hükümleri uyarınca Aydın ili, Didim ilçesi, ... Beldesinde arazi dağıtımı çalışmalarında kesin hak sahibi olarak belirlenen davacının dağıtımdan faydalanmış olduğu arazilerin geri alınması ve hak sahipliğinin iptaline ilişkin 26/03/2004 tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; davacının gösterdiği adrese tebligat yapılamaması nedeniyle Mahkemelerinin ... gün ve E:... sayılı kararı ile dosyanın işlemden kaldırılmış olmasına rağmen, bir yıl içinde yeni adres bildirilmek suretiyle yeniden işleme konulması istenilmediğinden, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 26. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılması gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, davalının haksız uygulaması sonucu hak sahipliğinin iptaline karşı açmış olduğu davada ... İdare Mahkemesi ... tarih ve ... esas ... karar sayılı ilamı ile davalı idare işleminin iptaline karar verildiği ancak anılan kararın temyizi üzerine Danıştay Sekizinci Dairesinin 05/03/2007 tarih ve E:2005/5978, K:2007/1164 sayılı kararı ile mezkur kararın bozulduğu, bozma üzerine dosya ... İdare Mahkemesi ...

Esas sayılı dosyasında yargılamanın devam ettiği ancak davacıya usulüne uygun tebligat yapılmadığı, Mahkemesince 25/10/2007 tarihinde “davacının yeni adresini bildirmek suretiyle yeniden işleme konulmasını isteyinceye kadar dosyanın 1 yıl süre ile işlemden kaldırılmasına” kararının verildiği, sonrasında da 26/11/2008 tarihli kararı ile davanın açılmamış sayılmasına kararı verildiği, davacı hakkında yapılan tebligatlar usul ve yasaya aykırı olduğundan, verilen Mahkeme kararında da hukuka uyarlık bulunmadığı,19/12/2024 tarihinde öğrendiği kararın süresi içinde temyiz edildiği belirtilerek temyiz konusu kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

2577 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına dair verilen temyiz konusu kararın hukuka uygun olduğunu belirterek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun temyize konu mahkeme kararının verildiği tarihte yürülükte bulunan 35 nci maddesinde," Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. (Değişik fıkra: 19/03/2003 - 4829 S.K./11. md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır."hükmüne yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Kanun hükümleri uyarınca hak sahipliğinin tespiti amacıyla davacının 10/11/1998 tarihinde toprak talep beyannamesi vererek başvurusu ve geçim kaynağının kiracılık, ortakçılık ve tarım işçiliği olduğunu ve tarım dışında geliri olmadığını beyan etmesi sonucunda idarece hak sahipliği listesine alınarak arazi tesliminin yapıldığı ancak davacı hakkında idareye yapılan ihbar sonrasında yapılan inceleme üzerine 1992 yılında sigortalı çalışmasının başladığı ve bilahare 28/09/1998-26/11/1998 tarihleri arasında da SS ...

Kooperatifi işyerinde sigortalılığının bulunduğu, yine 31/12/2003 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığının devam ettiği gerekçesiyle Aydın ili, Didim ilçesi, Akyeniköy Beldesinde yapılan arazi dağıtımı çalışmalarında kesin hak sahibi olarak belirlenen davacının dağıtımdan faydalanmış olduğu arazilerin geri alınması ve hak sahipliğinin iptaline ilişkin tesis edilen 26/03/2004 tarihli işlemin iptali istemiyle açılan davada,

Aydın İdare Mahkemesince verilen iptal kararının temyizi üzerine davacının 3083 sayılı Kanunun kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle kararın bozulmasına dair Danıştay Sekizinci Dairesinin Dairesinin 05/03/2007 tarih ve E:2005/5978, K:2007/1164 sayılı kararı üzerine İdare Mahkemesince, 22/06/2007 tarihinde davacıya söz konusu Danıştay kararının Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebliğe çalışıldığı ve köyde tanınmadığına dair şerh ve muhtar ile memur imzası ile merciine iade edilmek ve kapıya asılmak suretiyle tebliğe çalışıldığı,

davacı yeni bir adres bildirmediğinden yapılan bu tebligatın geçerli olduğu anlaşılmakla, sonrasında 05/09/2007 tarihli posta gideri eksikliğinin tamamlatılması istemli yazının yazıldığı, ancak usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair herhangi bir bilgi ve belgenin dosyada bulunmadığı görülmektedir.

Dosyada davacının dava dilekçesinde belirttiği adresin ... Mahallesi, ... Bulv. No:... Akyeniköy-Didim/Aydın adresi olduğu ve bu adrese çıkarılan Mahkeme ara kararının adreste bulunmadığından memur ve muhtar imzalı tebliğ alındısına şerh düşülerek iadesi sonrasında aynı evrakın 08/03/2005 tarihinde kalemde elden bizzat davacıya tebliğ edildiği,

davacının yeni bir adres bildirmediğinden sonraki aşamalarda da Mahkemesince yapılan tebligatların bu şekilde anılan Kanunun 35. maddesine göre yapılmaya devam edildiği ve Mahkeme kararlarının verildiği 2007 ve 2008 yıllarında henüz MERNİS uygulamasına da başlanmadığından o dönemde yürülükteki Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ hususunda hukuka aykırılık bulunmadığı ancak söz konusu posta giderinin yatırılması istemli yazı ve sonrasında da temyiz konusu davanın açılmamış sayılmasına ilişkin Mahkeme Kararlarının usulünce tebliğ edildiğine dair dosya içeriğinde herhangi bir bilgi belge ve tebliğ alındısına rastlanılmadığından davacıya

posta gideri ödeme bildirimi ve sonrasında davanın açılmamış sayılmasına yönelik kararların usule uygun olarak tebliğ edilmediği dolayısıyla belirtilen gerekçeyle verilen İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.