Danıştay 4. Daire E.2025/278 K.2025/747

Dava konusu istem: İstanbul ili, Bağcılar ilçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmazda, davacının arsa payının 6306 sayılı Kanun uyarınca açık artırma ile satışı sonucunda düşük bedelle satışının yapıldığından bahisle uğranıldığı ileri sürülen zararlara karşılık, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00-TL bedel kaybı, 5.000,00-TL maddi ve 1.000,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 16.000,00-TL'nin tazmini istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi Hakimliğince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davalı idare tarafından tesis edilen hisse satışının idari bir işlem olduğu, bu nedenle davacının uğradığını ileri sürdüğü zararın idari eylemden değil, idarenin işleminden kaynaklandığı, davacıya ait arsa payının 6306 sayılı Kanun kapsamında 17.01.2023 tarihinde davalı idarece satıldığı,

tapu devrinin gerçekleşmesinden sonra davalı idarece satış bedelini alması için davacıya banka hesap bilgilerinin bildirmesi amacıyla tebligat gönderildiğine ve davacı tarafından banka hesap bilgilerinin davalı idareye bildirildiğine ilişkin evrak sunulmamakla birlikte 20.03.2023 tarihinde satış bedelinin davacının hesabına aktarıldığı, 21.03.2023 tarihinde ise yatırılan tutara istinaden bankacılık işlemleri yapıldığı, bakılmakta olan davanın ise 03.11.2023 tarihinde açıldığı;

dolayısıyla satışın yapıldığının en geç davacı tarafından söz konusu tutarın hesabına yatırıldığı tarihten sonraki gün olan ve bankacılık işlemleri yapılması nedeniyle de haberdar olunduğu anlaşılan 21.03.2023 tarihinde öğrenildiğinin kabulü gerektiği;

ayrıca, davacı tarafından bu satış işlemine karşı herhangi bir dava açılmadığı ve satış işleminin davacı açısından kesinleştiği, bu haliyle kesinleşen satış işlemi nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen zararların tazmini için 21.03.2023 tarihini izleyen günden itibaren 60 günlük yasal dava açma süresi içinde dava açılması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 03.11.2023 tarihinde açılan işbu davanın süre aşımı nedeniyle esasının incelenmesine hukuken olanak bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın süre aşımı yönünden reddine kesin olarak karar verilmiş; davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, ... İdare Mahkemesi Hakimliğinin ... tarih ve E:..., K:..., İstinaf No:... sayılı kararıyla istinaf isteminin 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ... İdare Mahkemesi Hakimliğince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının 2023 yılı için kesinlik sınırı olan 20.000,00-TL'nin altında olması nedeniyle verildiği anda kesin olan tek hakim kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esasının incelenmesine hukuken olanak bulunmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf talebinin incelenmeksizin reddine karar verilmesi ve bu karara karşı davacı tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararı ile, 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

6306 sayılı Kanun uyarınca açık artırma ile satışa yönelik işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, istinaf konusu İdare Mahkemesi kararı ile temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının, 2577 sayılı Kanun uyarınca kesin sayılan kararlardan olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.