KÜNYE
Danıştay 5. Daire Başkanlığı 2019/2781 E., 2021/203 K.·T.C. Danıştay Beşinci Daire
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2021
- Esas No
- 2019/2781
- Karar No
- 2021/203
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- 1- … / …
Karar Metni
562 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
2- … Bakanlığı / ANKARA 3- … Genel Müdürlüğü / …
İSTEMİN KONUSU
… Bölge İdare Mahkemesi … İdare Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Emniyet Genel Müdürlüğü bünyesinde emniyet müdürü olarak görev yapmakta iken, 3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanununun geçici 27. maddesi uyarınca resen emekliye sevk edilen davacı tarafından, 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile rütbesinin, mesleki unvan ve sıfatlarının alınmasına ilişkin işlemin iptali ile bu işlem nedeniyle uğranılan zararın tazminine ve 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 2. maddesinde yer alan düzenlemenin iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulmasına karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; davacı tarafından … İdare Mahkemesinin … esas sayılı dosyasında açılan ve … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih E:…, K:… sayılı kararı ile kesinleşen dava ile bakılmakta olan davanın konusunun aynı olması, her iki davanın da aynı hukuki nedenlere dayandırılması ve taraflarının da aynı olması, diğer bir ifadeyle ortada kesin hüküm niteliği kazanan idari yargı kararının varlığı karşısında; konusu ve sebebi aynı olan davanın kesin hüküm nedeniyle esasını inceleme olanağı bulunmadığı sonucuna varılarak davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflar tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine Danıştaya temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından; dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu, bu nedenle Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davalı idareler tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra davacının 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 2. maddesi ile ilgili Anayasaya aykırılık iddiası ciddi görülmeyerek işin gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değiştirilen "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir." hükmüne yer verilmiş, devamında Bölge İdare Mahkemelerinin temyiz edilebilecek nihai kararları sayma suretiyle belirtilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Emniyet Genel Müdürlüğü bünyesinde emniyet müdürü olarak görev yapmakta iken, 3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanununun geçici 27. maddesi uyarınca resen emekliye sevk edilen davacı tarafından, 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile rütbesinin, mesleki unvan ve sıfatlarının alınmasına ilişkin işlemin iptali ile bu işlem nedeniyle uğranılan zararın tazminine karar verilmesi istemiyle açılan davada verilen kararın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan temyiz edilebilecek kararlar arasında yer almadığı ve istinaf incelemesinden geçmek suretiyle kesinleştiği açıktır. Bu durumda, istinaf incelemesi sonucunda kesinleşen kararın temyizen incelenmesine kanunen imkan bulunmamaktadır.
Danıştay 5. Daire, E. 2019/2781, K. 2021/203, 9 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama