Danıştay 6. Daire E.2017/3947 K.2020/12753

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine göre kararın düzeltilmesi istemi yerinde görüldüğünden Dairemizin 17/11/2016 tarih ve E:2012/2110, K:2016/7451 sayılı kararı kaldırılarak işin esası incelendi:

Dava, Hatay ili, … ilçesi, … beldesi, … parsel sayılı taşınmazın bulunduğu alanın un fabrikası depolama alanından konut alanına dönüştürülmesine ilişkin … tarih ve … sayılı. Belediye Meclis kararının geri alınmasına yönelik yapılan itirazın reddine ilişkin … tarih ve … sayılı.

Belediye Meclis kararının iptali istemiyle açılmış, İdare Mahkemesince; yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapor ile dosyanın birlikte değerlendirilmesinden, dava konusu alandaki "sanayi alanları" işlevi, alansal büyüklüğü, yoğunluğu, türü, kent planlaması açısından çevresel sorunlara neden olabilecek ağır ya da büyük sanayi (hammadde imalatı birimleri, petrol,

maden işleme ve parlayıcı-patlayıcı üretim ve depolama gibi) birimleri olmadığı için bu gibi kullanımların kent eteklerinde veya ana ulaşım omurgaları üzerinde olmalarının erişebilirlik ve diğer kentsel işlemlere olan etkileri açısından kabul edilebilir bir yaklaşım olduğu, konut dokusuyla bir arada olabileceği, dava konusu alanda öngörülen depolama alanının, planın ana kararlarını zedelemediği, ayrıca işlevinden kaynaklı olarak sosyal ve teknik altyapıya ilave bir yük getirmediği, yürürlükteki (ruhsat tarihli) uygulama imar planı kararlarına uygun ruhsat alınarak inşaatın tamamlandığı,

bu durumda yeniden bir düzenleme yapılmasını gerektirir bir durumun bulunmadığı gibi planlama sorunu/çözümsüzlüğünün olmadığı, plan değişikliğini zorunlu kılacak nesnel ve teknik gerekçelerin oluştuğu sonucuna ulaşıldığından, davacı şirkete ait 2392 parsel sayılı taşınmazın un fabrikası depolama alanından konut alanına dönüştürülmesine ilişkin belediye meclis kararı ve bu meclis kararına yapılan itirazın reddine ilişkin işlemin mevzuata, şehircilik ilkelerine, planlama tekniklerine, kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiş,

bu karar davalı idare vekili ve davalı idare yanında müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu alanda öngörülen un depolama alanın plan ana kararlarını zedelemediği, imar planında değişiklik yapılmadan önce de 10 metre genişliğindeki imar yolunun devamlılığının davacının taşınmazının bulunduğu alandan sağlanmadığı, dava konusu imar planı değişikliğinde de davacının taşınmazının yanından geçen yine 7 metre genişliğinde yol planlandığı görüldüğünden, dava konusu işlemin şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına uygun olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.