Danıştay 6. Daire E.2019/10612 K.2020/13385

İstemin özeti

... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... pafta, ... ada, ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapıya ait ruhsatın iptal edilmesi nedeniyle ruhsatsız duruma düştüğünden bahisle, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 11. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanununun 42. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı İstanbul Büyükşehir Belediye Encümeni kararının iptali istemiyle açılan davada,

dava konusu işlemin 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanan temel para cezası ve bu para cezasına (c) bendinin 5. ve 12. alt bentleri uyarınca artırım uygulanmasına ilişkin kısmı ile aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca para cezası verilmesine ilişkin kısmı yönünden davanın reddi, 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanan temel para cezasına (c) bendinin 9. alt bendi yönünden artırım uygulanmasına ilişkin kısmının ise iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararının, Danıştay Ondördüncü Dairesinin 08/06/2016 tarih ve E:2014/7061,

K:2016/4746 sayılı kararı ile ( anılan karar hakkında, 2577 sayılı Kanunun 29. maddesi uyarınca Danıştay Ondördüncü Dairesinin 27/09/2017 tarih ve E:2017/2817, K:2017/4887 sayılı kararıyla aykırılığın giderilmesine karar verilmiştir.) bozulması üzerine, bozma kararına uyularak, dava konusu işlemin iptali yolunda ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

SAVUNMANIN ÖZETİ

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kısmen kabulü ile 3194 sayılı Kanunun 42/2. maddesi uyarınca hesaplanan para cezasının, davacı şirketin ortağı olan ... ve ...'a yapı sahibi olması nedeniyle, davacıya ise yapı müteahhidi olması nedeniyle verildiği dikkate alındığında, mükerrer cezalandırmanın söz konusu olmadığı, dolayısıyla anılan para cezasının esası hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bu kısmının bozulması, 42/3. madde uyarınca verilen para cezası yönünde ise temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının bu kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.