Danıştay 6. Daire E.2019/13591 K.2021/6018

İstemin özeti

Toplanan ambalaj atıklarının miktarlarının Çevre ve Şehircilik Bakanlığı sistemine bildiriminin yapılmaması suretiyle bildirim ve bilgi verme yükümlülüğünün yerine getirilmediğinden bahisle 2872 sayılı Çevre Kanununun 20. maddesinin (g) bendi uyarınca 10.553,00 TL ve ambalaj atıklarının toplanması ve ayrılmasına ilişkin gerekli izin-lisans belgesinin bulunmadığından bahisle 2872 sayılı Kanunun 20. maddesinin (r) bendi uyarınca 126.696,00 TL olmak üzere toplam 137.249,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin … günlü,

… sayılı yazı ile tebliğ edilen … ve … nolu Ankara Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü idari yaptırım kararlarının iptali istemiyle açılan davada, dava konusu işlemin 2872 sayılı Kanunun 20/(r) maddesi uyarınca verilen para cezasına ilişkin kısmının iptali, 2872 sayılı Kanunun 20/(g) maddesi uyarınca verilen para cezasına ilişkin kısmı yönünden ise davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının Danıştay Ondördüncü Dairesinin 21/09/2017 tarih ve E:2016/11800, K:2017/4838 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak davanın reddi yolunda ...

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

SAVUNMANIN ÖZETİ

Temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü: İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.

...

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karar ve dayandığı gerekçe hukuk ve usule uygun olup, bozulmasını gerektirecek bir sebep bulunmadığı gibi, davacı şirket vekili tarafından, Danıştay Ondördüncü Dairesinin 21/09/2017 tarih ve E:2016/11800, K:2017/4836 sayılı kararında yer verilen davacı şirketin 08/03/2010- 08/03/2013 tarihleri arasında toplama ayırma tesisi lisans belgesinin bulunmadığı yönündeki değerlendirmenin hatalı olduğu ve anılan dönem için 36 nolu toplama-ayırma tesisi lisansının bulunduğu iddia edilmişse de,

davalı idare tarafından davacı şirketin 08/03/2013-03/07/2013 tarihleri arasında ambalaj atıklarının toplanması ve ayrılması konusunda izin-lisans belgesinin bulunmadığının tespit edildiği ve 36 nolu toplama-ayırma tesisi lisansının ise 08/03/2010 tarihine kadar geçerli olduğu, dolayısıyla davacı şirkete ambalaj atıklarının toplanması ve ayrılması konusunda izin-lisans belgesinin bulunmadığı 08/03/2013-03/07/2013 tarihleri arasındaki dönem için dava konusu para cezasının verildiği dikkate alındığında, davacının bu yöndeki iddiasında hukuki isabet bulunmadığından,