KÜNYE
Danıştay 6. Daire Başkanlığı 2019/14574 E., 2021/3015 K.·T.C. Danıştay Altıncı Daire
- Karar tarihi
- 3 Mart 2021
- Esas No
- 2019/14574
- Karar No
- 2021/3015
- Temyiz eden (davalı)
- ... Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin özeti
İstanbul İli, Tuzla İlçesi, ...
Mahallesi, ... pafta, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde ruhsatsız yapı yapıldığından bahisle, 3194 sayılı Kanunun 32. maddesi uyarınca yapının yıkımına ve aynı Kanunun 42. maddesine göre davacıya 17.011,54 TL imar para cezası verilmesine ilişkin ... günlü, ... sayılı Tuzla Belediye Encümeni kararının iptali istemiyle açılan davada, yıkım yönünden davanın reddi, para cezası yönünden işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararının, temyiz edilen iptale yönelik kısmının Danıştay Ondördüncü Dairesinin 12/03/2018 tarih ve E:2015/9563, K:2018/1304 sayılı kararı ile bozulması üzerine, bozma kararına uyularak,
temel para cezasının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 12.372,04 TL para cezası yönünden davanın reddi, temel cezanın artırıma ilişkin 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinin 4. ve 13. alt bentleri uyarınca 4.639,50 TL para cezası verilmesine yönelik kısmının iptali yolunda ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.
Danıştay 6. Daire, E. 2019/14574, K. 2021/3015, 3 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama