Danıştay 6. Daire E.2021/7780 K.2021/11664

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine göre kararın düzeltilmesi istemi yerinde görüldüğünden Dairemizin 18/02/2021 tarih ve E:2019/13340, K:2021/2124 sayılı kararı kaldırılarak işin esası incelendi:

Dava, Bursa İli, İnegöl İlçesi,. Mahallesi, … sitesinde modüler mobilya, ahşap koltuk ve sandalye üretim faaliyeti yapan tesiste, Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik'in 4. maddesinde belirtilen ve Ek-2 listesinde yer alan işletmelerden olmasından dolayı alması zorunlu geçici faaliyet belgesi veya çevre izni belgesi olmaksızın faaliyette bulunulduğundan bahisle,

Bursa Valiliğinin … tarih ve … sayılı yazısı ile bildirilen ve 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20.maddesinin (b) bendi uyarınca 42.232,00-TL para cezası verilmesine ilişkin Bursa Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istemiyle açılan davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının, Danıştay Altıncı Dairesinin 18/02/2021 tarih ve E:2019/13340, K:2021/2124 sayılı kararıyla bozulması üzerine, davalı idare vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

Her ne kadar Dairemizin 18/02/2021 tarih ve E:2019/13340, K:2021/2124 sayılı kararı ile davacı şirketin, faaliyeti itibarıyla çevreye kirletici etkisi olan faaliyet ve tesisler kapsamında ve çevre izni/geçici faaliyet belgesi alması zorunlu şirketlerden olduğunun kabul edilebilmesi için öncelikle üretim kapasitesinin aylık 300 m3'ün üzerinde olması gerektiği belirtilerek,

dava konusu işlemin dayanağı tutanak, rapor ve davalı idarece sunulan kapasite raporu ve davacının beyanları dikkate alındığında Çevre Kanununca Alınması Gereken İzin ve Lisanslar Hakkında Yönetmelik'in Ek-2 listesinin 6.4. maddesinde belirtildiği üzere, davacı şirkete ait m3 cinsinden ortaya konulmuş bir kapasite raporunun bulunmadığı, dolayısıyla davacı şirketin, aylık üretim kapasitesinin 300 m3'ün üzerinde olup olmadığı hususunun araştırılarak karar verilmesi gerektiğinden bahisle, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararı bozulmuş ise de;

davalı idare tarafından dosyaya ibraz edilen davacı şirkete ait 18/03/2014 tarihli ve 3 yıl geçerli olan "kapasite raporu"na göre, işletmenin yıllık üretim kapasitesinin modüler yatak odası takımında 1.136 adet, yemek odası takımında 711 adet, duvar ünitesinde 474 adet, ahşap koltuk takımında 36.072 adet, ahşap sandalyede ise 3.510 adet olduğu, anılan raporun ahşap koltuk takımı tüketim kapasitesine ilişkin kullanılacak malzemelerin yer aldığı kısmında ise, sadece yıllık kereste miktarının 9.018 m3/yıl (751,5 m3/ay) ve sünger miktarının ise 43.286 m3/yıl (3.607,17m3/ay) olduğu;

dolayısıyla davacı şirketin aylık üretim kapasitesinin çevre izni / geçici faaliyet belgesi alınmasını zorunlu kılan 300 m3/ay sınır değerinin üzerinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, alınması zorunlu geçici faaliyet belgesi veya çevre izni belgesi olmaksızın faaliyette bulunduğu sabit olan davacı adına 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin (b) bendi uyarınca verilen 42.232,00-TL para cezasında hukuka aykırılık, davanın reddi yolunda verilen temyize konu kararda ise, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisinin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.