Danıştay 6. Daire E.2022/1873 K.2023/5631

Dava konusu istem: Kütahya İli, Merkez İlçesi, … Mahallesi, II. Organize Sanayi Bölgesi yakınında bulunan Eski Azot Kül Barajı döküm sahasına katı atık, inşaat ve hafriyat atıklarının döküldüğünden bahisle, 2872 sayılı Çevre Kanununun 20. maddesinin (j) bendi uyarınca Kütahya Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün … tarihli, … sayılı kararıyla verilen para cezasının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen … tarihli, … takip numaralı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının Danıştay Ondördüncü Dairesinin 05/04/2018 tarih ve E:2015/3451, K:2018/2303 sayılı kararıyla bozulması üzerine bozma kararına uyularak dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararının Danıştay Altıncı Dairesinin 04/03/2021 tarih ve E:2019/11452, K:2021/3150 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Öncelikle usule yönelik olarak davanın husumet, ehliyet ve süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği, esasa yönelik olarak ise, dayanağı yaptırım kararının hukuka aykırı ve fahiş olduğundan dava konusu ödeme emrinin iptal edilmesi gerekirken, davanın reddi yolunda verilen temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Mahkeme kararının onanması ve temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Kütahya İli, Merkez İlçesi, … Mahallesi, II. Organize Sanayi Bölgesi yakınında bulunan Eski Azot Kül Barajı döküm sahasına katı atık, inşaat ve hafriyat atıklarının döküldüğünden bahisle, 2872 sayılı Çevre Kanununun 20. maddesinin (j) bendi uyarınca 40.636,00-TL tutarında, Kütahya Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün … tarihli, … sayılı kararıyla para cezası verilmiş, bu para cezasının tahsili amacıyla davacı adına … tarihli, ... takip numaralı ödeme emri düzenlenmiş, bunun üzerine bakılan dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT VE HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun "Tek Hakimle Çözümlenecek Davalar" başlıklı 7. maddesinin 1. fıkrasında; Uyuşmazlık miktarı yirmibeşbin Türk Lirasını aşmayan; Konusu belli parayı içeren idarî işlemlere karşı açılan iptal davaları ile tam yargı davalarının, İdare Mahkemesi hâkimlerinden biri tarafından çözümleneceği, hüküm altına alınmıştır.

Anılan Kanunun Ek 1. maddesinde ise; tek hakimle çözümlenecek davalara ilişkin parasal sınırların; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılacağı, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere uygulanan parasal sınırların artışının, artışın yürürlüğe girdiği tarihten önce idare ve vergi mahkemelerince nihaî olarak karara bağlanmış davalar ile Danıştayın bozma kararı üzerine bozulan mahkemece yeniden bakılan davalarda uygulanmayacağı hükmü getirilmiştir.

Uyuşmazlıkta, Mahkemece heyet hâlinde bir karar verildikten sonra kararın Danıştay tarafından bozulmasını müteakip, dosyanın tek hakimle çözümlenerek karara bağlandığı anlaşılmakta olup, yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri gereği heyetçe verilmiş bir kararın bozulması üzerine süreç içerisinde parasal sınırlarda gerçekleşmesi muhtemel artışların uygulanmayacağı kurala bağlandığından, dosyanın heyetle karara bağlanması gerekirken, tek hakimle uyuşmazlığın çözümlenmesine ilişkin temyize konu kararda usul hükümlerine uygunluk görülmemiştir.