Danıştay 6. Daire E.2024/4881 K.2024/7435

İstemin konusu

Muğla ili, Milas ilçesi, ...

Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaz önünde bulunan kıyı alanında davacı tarafından toplam 260,64 m2 ruhsatsız imalatlar yapıldığından bahisle, 3194 sayılı Kanun'un 42. maddesinin 2. fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca hesaplanan 7.129,44-TL idari para cezasına aynı fıkranın (ç) bendi uyarınca 409.277,78-TL ilave edilmek suretiyle toplamda davacıya 416.407,22-TL idari para cezası verilmesine ve aynı Kanun'un 32. maddesi uyarınca söz konusu yapı kıyı kenar çizgisi içerisinde olduğundan ruhsat verilemeyecek yapılardan olması nedeniyle bir ay içinde ruhsatsız imalatların yıktırılmasına ilişkin Milas Belediye Encümeninin ... tarih ve ...

sayılı kararı ile 08/09/2021 tarihinde yerinde yapılan incelemede imara aykırılıkların bir kısmının giderildiği ve imara uygun hale getirilen alanın toplam 113 m2 olduğunun tespit edildiğinden bahisle, İmar Kanunun 42/2-ç maddesi uyarınca toplam 409.277,78-TL'ye tekabül eden para cezasının 177.441,64-TL'sinin tahsil edilmemesine,

kalan kısmının ise Muğla Büyükşehir Belediye Başkanlığından gelecek görüşe kadar tahsilatının durdurulmasına dair Milas Belediye Encümeninin ... tarih ve ... sayılı kararı ve davacının,... tarih ve ... sayılı encümen kararı ile ... tarih ve ... sayılı encümen kararının iptal edilmesi yolundaki başvurusu üzerine tesis edilip.

2158 sayılı encümen kararı ile İmar Kanunun 42/2-ç maddesi uyarınca verilen idari para cezasının bir kısmının tahsil edilmemesine bir kısmının ise Büyükşehir Belediyesinden görüş sorulmasına karar verildiğinden itirazın bu bölümü için karar verilmesine yer olmadığına, itirazın diğer kısımları için ise talebin reddine ilişkin Milas Belediye Encümeninin... tarih ve ... sayılı kararının iptali istemiyle açılan davada, dava konusu belediye encümeni kararlarının; idari para cezasına ilişkin kısmı yönünden iptali, ruhsatsız imalatların yıktırılmasına yönelik kısmı yönünden ise davanın reddi yolundaki ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K... sayılı kararının iptale ilişkin kısmına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun. 3194 sayılı Kanununun 2. fıkrasının (a) ve (c) bentlerine isabet eden idari para cezasına ilişkin Mahkeme kararının gerekçesiyle, (ç) bendine isabet eden para cezasının ise değişik gerekçeyle reddine dair ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

SAVUNMANIN ÖZETİ

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında: "Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir. Bu kararlar, dosyayla birlikte kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilir ve bu mahkemelerce yedi gün içinde tebliğe çıkarılır." kuralı yer almaktadır.

Anılan Kanunun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin temyize konu kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan şeklinde: "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir: a) Düzenleyici işlemlere karşı açılan iptal davaları. b) Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar.

(Anılan Kanunun Ek 1. maddesine göre 2024 yılı için 920.000 TL) c) Belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davaları. d) Belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları. e) Müşterek kararnameyle yapılan atama, naklen atama ve görevden alma işlemleri ile daire başkanı ve daha üst düzey kamu görevlilerinin atama, naklen atama ve görevden alma işlemleri hakkında açılan iptal davaları. f) İmar planları,

parselasyon işlemlerinden kaynaklanan davalar. g) Tabiat Varlıklarını Koruma Merkez Komisyonu ve Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunca itiraz üzerine verilen kararlar ile 18/11/1983 tarihli ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanununun uygulanmasından doğan davalar. h) Maden, taşocakları, orman, jeotermal kaynaklar ve doğal mineralli sular ile ilgili mevzuatın uygulanmasına ilişkin işlemlere karşı açılan davalar. ı) Ülke çapında uygulanan öğrenim ya da bir meslek veya sanatın icrası veyahut kamu hizmetine giriş amacıyla yapılan sınavlar hakkında açılan davalar. i) Liman, kruvaziyer limanı, yat limanı, marina, iskele, rıhtım,

akaryakıt ve sıvılaştırılmış petrol gazı boru hattı gibi kıyı tesislerine işletme izni verilmesine ilişkin mevzuatın uygulanmasından doğan davalar. j) 8/6/1994 tarihli ve 3996 sayılı Bazı Yatırım ve Hizmetlerin Yap-İşlet-Devret Modeli Çerçevesinde Yaptırılması Hakkında Kanunun uygulanmasından ve 16/7/1997 tarihli ve 4283 sayılı Yap-İşlet Modeli ile Elektrik Enerjisi Üretim Tesislerinin Kurulması ve İşletilmesi ile Enerji Satışının Düzenlenmesi Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan davalar. k) 6/6/1985 tarihli ve 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanununun uygulanmasından doğan davalar. l) 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi

Kullanımı Kanununun uygulanmasından doğan davalar. m) Düzenleyici ve denetleyici kurullar tarafından görevli oldukları piyasa veya sektörle ilgili olarak alınan kararlara karşı açılan davalar." hükmüne yer verilmiştir.

Anılan mevzuat hükümleri uyarınca, konusu para ile değerlendirilen uyuşmazlıklara ilişkin 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde belirlenen miktarı aşmayan davalar ve aynı fıkranın diğer bentlerinde sayılan dava konuları dışında kalan davalar hakkında idare mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararların kesin olduğu; dolayısıyla, bu kararların temyiz istemine konu edilemeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır.

Bu durumda, uyuşmazlığın yıkım ve 416.407,22-TL'lik idari para cezası işlemlerinden kaynaklandığı, yıkım işleminin 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinde sayılan temyize tabi dava konuları arasında bulunmadığı gibi mahkemenin yıkım işlemine dair verilen kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmadığından anılan kısmın kesinleştiği, temyize konu edilen idari para cezasının ise 2024 yılı için belirlenen temyiz sınırının altında kaldığı dikkate alındığında, işbu davaya ilişkin olarak verilen İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.

Öte yandan, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında, temyiz yolunun açık olduğunun belirtilmesinin, kanunen temyiz yolu öngörülmeyen davalarda ilgilisine temyiz hakkı vermeyeceği açıktır.