Danıştay 7. Daire E.2005/1059 K.2007/5159

İstemin Özeti

İhracat kredisi kullandırılan firmanın ihracat taahhüdünü gerçekleştirememesi nedeniyle, davacı Bankanın ihtirazi kayıtla beyanı üzerine, ihracatı teşvik mevzuatı uyarınca daha önce uygulanan muafiyetler kaldırılarak, Banka adına, 1996/Nisan ve Kasım dönemleri için tahakkuk ettirilen banka ve sigorta muameleleri vergileri, eğitime katkı payları, özel işlem vergileri ve damga vergileri ile hesaplanan gecikme faizlerine ilişkin işlemleri; ihracat kredisi kullandırılan firmadan, teşvik tedbirleri uyarınca tanınan istisna nedeniyle peşinen tahsil edilmemiş bulunan vergilerin ödenmesinden, krediyi kullanan firmanın sorumlu olduğu.

6183 sayılı Yasaya göre tahsil yetkisi olmayan krediyi veren bankanın sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle iptal eden ... Vergi Mahkemesinin ... gün ve E:....

K:... sayılı kararının; ihracatı teşvik mevzuatı uyarınca alınmayan banka ve sigorta muameleleri vergisinin, teşvikten yararlanan ihracatçıdan değil, 6802 sayılı Gider Vergileri Kanununun 30'uncu maddesi gereğince verginin asıl mükellefi olan Bankadan aranılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : İstemin reddi gerektiği savunulmuştur.

Tetkik Hakimi ...'ın Düşüncesi: Olayda, kredilere isabet eden banka ve sigorta muameleleri vergisinin mükellefi, krediyi kullandıran bankalar olup, kredinin verilmesi sırasında tahsil edilmeyen bu verginin, krediyi kullanan şirket ile arasında (açık ya da kapalı, yazılı veya sözlü olarak kurulu) özel hukuk ilişkisi bulunan davacı Bankadan, mükellef olarak istenilmesinde, başka deyişle, Bankanın bu verginin mükellefi kabul edilmesi suretiyle salınan banka ve sigorta muameleleri vergisinde isabetsizlik bulunmadığından, aksi yolda verilen mahkeme kararınında hukuka uyarlık görülmemiştir.

Açıklanan nedenle, temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı ...'un Düşüncesi: İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49'uncu maddesinin 1'inci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir.

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Yedinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

Temyiz başvurusu; ihracat kredisi kullandırılan firmanın ihracat taahhüdünü gerçekleştirememesi nedeniyle, davacı Bankanın ihtirazi kayıtla beyanı üzerine, ihracatı teşvik mevzuatı uyarınca daha önce uygulanan muafiyetler kaldırılarak, Banka adına tahakkuk ettirilen banka ve sigorta muameleleri vergileri, eğitime katkı payları, özel işlem vergileri, damga vergileri ile hesaplanan gecikme faizlerine ilişkin işlemleri iptal eden mahkeme kararının bozulması istemine ilişkindir.

6802 sayılı Gider Vergileri Kanununun 28'inci maddesinde, banka ve sigorta şirketlerinin, 10.6.1985 tarihli ve 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanununa göre yaptıkları işlemler hariç olmak üzere, her ne şekilde olursa olsun yapmış oldukları bütün muameleler dolayısıyla kendi lehlerine her ne nam ile olursa olsun nakden veya hesaben aldıkları paraların, banka ve sigorta muameleleri vergisine tabi olduğu belirtildikten sonra, 30'uncu maddesinde, banka ve sigorta muameleleri vergisini, banka ve bankerlerle sigorta şirketlerinin ödeyeceği hükümlerine yer verilmiş, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 8'inci maddesinde de, mükellef, vergi kanunlarına göre kendisine vergi borcu terettüp eden gerçek veya tüzel kişi olarak tanımlanmıştır.

Bu hükümlere göre; olayda, kredilere isabet eden banka ve sigorta muameleleri vergisinin mükellefi, krediyi kullandıran bankalar olup, kredinin verilmesi sırasında tahsil edilmeyen bu verginin, krediyi kullanan şirket ile arasında (açık ya da kapalı, yazılı veya sözlü olarak kurulu) özel hukuk ilişkisi bulunan davacı Bankadan, mükellef olarak istenilmesinde, başka deyişle, Bankanın bu verginin mükellefi kabul edilmesi suretiyle salınan banka ve sigorta muameleleri vergisinde isabetsizlik bulunmadığından, aksi yolda verilen mahkeme kararında hukuka uyarlık görülmemiştir.