Danıştay 7. Daire E.2016/10211 K.2021/1521

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın, İdarece yapılan fiziki muayenesinde tespit edilen 8529.90.92.00.00 gümrük tarife istatistik pozisyonuna isabet eden ve yurt dışı gider olarak ihtirazi kayıtla beyan edilerek ödenen gümrük ve katma değer vergilerine vaki itirazın zımnen reddine dair işlemin iptali ile ödenen tutarın iadesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 9. maddesi hükmü açıklanmak suretiyle, olayda dava açıldıktan sonra Bölge Müdürlüğünce davacı şirkete verilen 11/10/2010 tarih ve TR.340000.10.0082 sayılı Bağlayıcı tarife bilgisinin, 18 seri nolu Gümrük Genel Tebliğinin 5. maddesi uyarınca geçerliliğini yitirdiği ve sunulan belgenin sözleşme niteliği taşımayan bir vesika olduğu gerekçesiyle itirazın açıkça reddedildiği, bağlayıcı tarife bilgisinin geçerliliğini yitirdiği hususunun davacıya 11/06/2015 tarihli yazı ile tebliğ edildiği,

şirketin Tebliğin yayınlanma tarihi olan 24/01/2015 tarihinden önce ilgili eşyanın alımı veya satımı üstüne bağlayıcı sözleşme yaptığı, geçerliliğini kaybeden tarife bilgisinin davacı şirket tarafından tebligatın yapıldığı tarihten itibaren altı aylık süre boyunca kullanılabileceği sonucuna varıldığından tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline ve ödenen tutarın iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tespit edilen gümrük tarife istatistik pozisyonunun uygulanması gerektiği, Tebliğ ile sınıflandırma kararlarına uymayan bağlayıcı tarife bilgilerinin geçerliliğini yitirdiği, eşyanın gözetimde olmaması nedeniyle üzerinde inceleme yapılmasının mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.