Danıştay 7. Daire E.2016/10343 K.2020/3680

Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 2015 yılının Şubat dönemine ilişkin re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi ile hesaplanan gecikme faizi ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 3. bendine istinaden kesilen özel usulsüzlük cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Ödeme emrine konu vergilerin iptali istemiyle dava açılmadığı, bu nedenle usulüne uygun olarak kesinleşen ve vadesinde ödenmeyen kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı tarafından ileri sürülen iddiaların 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'da yer alan itiraz sebeplerinden hiçbirine girmediği, tarhiyat aşamasına ilişkin söz konusu iddiaların işbu davada değerlendirilmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Aynı olayla ilgili olarak yapılan yargılama neticesinde Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen hapis ve adli para cezasına ilişkin kararın temyiz edildiği, dolayısıyla söz konusu kararın kesinleşmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.