Danıştay 7. Daire E.2016/11685 K.2021/1648

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Dava dosyasının ve Mahkemelerinin E:… sayılı dosyasının birlikte incelenmesinden, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespit ve ifadelerin değerlendirilmesinden, davacının 2011 yılında bankalardan aldığı pos cihazları vasıtasıyla tefecilik faaliyetinde bulunduğu sonucuna ulaşıldığı,

bu durumda, davacının ikrazatçılık faaliyetinden kaynaklanan gelirini beyan etmediği görüldüğünden kredi kartı sahiplerinden alınan net faiz oranı %2 olarak kabul edilmek suretiyle hesaplanan faiz (komisyon) gelirleri, vergilendirme dönemleri itibariyle matrah farkı olarak dikkate alınarak davacı adına, 2011 yılının Ocak ilâ Eylül dönemlerine ilişkin olarak yapılan banka ve sigorta muameleleri vergisi tarhiyatlarında ve kesilen cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla pos cihazlarının kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında kullanıldığı ve bunun sonucunda faiz geliri elde edildiğinin somut olarak ortaya konulmadığı, yeterli araştırma yapılamadan eksik incelemeye dayalı olarak tarhiyat yapıldığı, bazı şahısların ifadeleri alınmak suretiyle pos cihazlarıyla gerçekleştirilen işlemlerin tamamının faiz geliri elde etmek için yapıldığının kabulünün hukuka uygun olmadığı ve olayda re'sen takdir nedeni bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.