Danıştay 7. Daire E.2016/13134 K.2021/1660

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli muhtelif tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannnameleri muhteviyatı eşyanın kıymetinin eksik beyan edildiğinden bahisle, eşyanın satış bedeli yönteminden vazgeçilerek, aynı eşyanın satış bedeli yöntemine geçilmesi suretiyle, ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile bu vergiler üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Eşyanın kıymetinin gerçeği yansıtmadığı konusunda ihraçatçı firma veya ilgili resmi makamlar nezdinde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, satış bedeli yönteminin terk nedenlerinin objektif tespit ve delillerle ortaya konulmadığı, gümrük idaresinin beyanın doğruluğunu tespit amacıyla her türlü bilgi ve belgeyi inceleme hak ve yetkisine sahip olmasına rağmen aynı eşya belirlenirken yeterli mukayesenin yapılmamış olması nedeniyle, ithal edilen eşyanın kıymetinin belirlenmesinde ilk sırada yer alan satış bedeli yöntemi terkedilmek suretiyle, ikinci sıradaki aynı eşyanın satış bedeli yöntemine göre tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından kati ithalat rejimi kapsamında gerçekleştirilen ithalatlarda beyan edilen kıymetlerin, dahilde işleme rejimi kapsamında yapılan ithalatlarda beyan edilenin üçte biri oranında olduğu, eşyanın kıymetinde tereddüte düşüldüğü, istenilen bilgi ve belgelerin süresi içinde ibraz edilmemesi üzerine satış bedeli yönteminin terk edilerek aynı eşyanın satış bedeli yöntemine geçildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.