Danıştay 7. Daire E.2016/3351 K.2020/4921

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, akaryakıt istasyonunda ulusal marker standartlarına uygun olmayan motorin bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 4. fıkrası uyarınca 2011 yılının Haziran dönemi için tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda İl Jandarma Komutanlığı tarafından 20/06/2011 tarihinde yapılan denetim sonucunda; pompalardan alınan yakıt numunelerinin ulusal marker ölçümlerinde geçersiz olduğunun saptandığı, ancak, el konulan toplam 14.590 litre akaryakıtın standartlara uygun olup olmadığının tespiti amacıyla ve adli yargıda yapılan yargılama esnasında alınan TÜBİTAK MAM raporlarında ise, numunenin gaz yağı olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İşyerinde yapılan denetimlerde motorin ve gaz yağının aynı anda satışına imkan sağlayıcı düzenek kurulduğundan, yapılan tespitlerin kanuna ve usule uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.