Danıştay 7. Daire E.2016/3514 K.2020/4433

Dava konusu istem: 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununa ekli (II) sayılı listenin 87.04 gümrük tarife pozisyonunda beyan edilerek vergisi ödenen (… Turizm Taşımacılık İşletmecilik Ticaret Limited Şirketine ait) aracın, 87.03 pozisyonunda yer alan araca dönüştürülmesi nedeniyle davacı adına, 2004 yılının Haziran dönemine ait vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi ve gecikme faizinin tahsili amacıyla şirket ortağı sıfatıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 5838 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un geçici 3. maddesinde, 4760 sayılı Kanun'a ekli (II) sayılı listede yer alan ve 01/08/2002-21/7/2005 tarihleri arasında 87.03 GTİP numarasından özel tüketim vergisi beyan edilmesi gerekirken, 87.04 GTİP numarasından özel tüketim vergisi beyan edilen araçlarla ilgili olarak, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemler için özel tüketim vergisi tarhiyatı yapılmayacağı, daha önce yapılan tarhiyatlardan vazgeçileceği, tahakkuk eden tutarların terkin edileceğinin kurala bağlandığı,

2004 yılının Haziran dönemine ait uyuşmazlık konusu verginin de anılan hüküm kapsamına girdiği dikkate alındığında tahakkuk eden tutarların terkin edilmesi gerekirken, vergilerin tahsiline yönelik olarak düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.