Danıştay 7. Daire E.2016/4645 K.2020/5375

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Dosyanın incelenmesinden, dilekçeye ekli "kovuşturmaya yer olmadığı kararı" ile "ev/işyeri arama, tespit ve el koyma tutanakları"nda davacının oğlunun bandrolsüz sigaraların kendisine ait olduğunu itiraf ettiği, hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davasında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, öte yandan, davacının özel işareti/etiketi olmayan özel tüketim vergisine tabi malları evinde veya işyerinde bulundurduğu yönünde geçerli bir tespit yapılmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın özel tüketim vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmediği,

davanın takdir komisyonu kararına ilişkin kısmına gelince, söz konusu karar ön işlem mahiyetinde olup, tek başına hukuksal sonuç doğurmayan, kesin ve yürütülmesi zorunlu işlem niteliğinde olmadığından davanın bu kısmının esasının incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu tarh ve ceza kesme işleminin iptaline, davanın takdir komisyonu kararına ilişkin kısmı yönünden incelenmeksizin reddine karar vermiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı ve oğulları … ile … evlerinde yapılan aramalarda kaçak sigara tespit edilerek el konulduğu, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesi 5. fıkrasına göre kullanılma zorunluluğu getirilen özel etiketi veya özel işareti olmayan özel tüketim vergisine tabi malların bulundurulduğunun tespit edilmesi halinde, müteselsilen sorumlu olmak üzere bu malları bulunduranlar ile ithal veya imal edenlerden herhangi biri adına özel tüketim vergisinin re'sen tarh edileceğinin ayrıca vergi ziyaı cezası uygulanacağının hükme bağlanması nedeniyle, tarh edilen verginin kesilen vergi ziyaı cezasının ve takdir komisyonu kararının mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın temyize konu iptale ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.