Danıştay 7. Daire E.2016/5474 K.2020/3681

Dava konusu istem: Davacı adına ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle, 2007 yılının Ocak, Şubat, Mart, Mayıs, Haziran, Ağustos ilâ Kasım dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı banka sigorta muameleleri vergisi ile hesaplanan gecikme faizi ve gecikme zammının kaldırılması istemiyle yapılan düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 122 ve 124. maddeleri uyarınca vergi hatalarının, kendisinden düzeltme isteminde bulunulan idari makam veya uyuşmazlık halinde yargı yerince anılan Kanun'un 3. maddesinde öngörülen yorum tekniklerine başvurulmadan ilk bakışta anlaşılabilecek açıklıktaki vergilendirme yanlışlıkları olduğu, davacı tarafından ileri sürülen iddiaların 117 ve 118. maddelerde açıklanan hesap ve vergilendirme hataları kapsamında değerlendirilmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hatalı olarak düzenlenen ve somut tespitlerden uzak vergi tekniği raporuna istinaden yapılan cezalı tarhiyatların hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.