Danıştay 7. Daire E.2016/5781 K.2020/3512

Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun IV sayılı listesinde yer alan fotoğraf makinesi, bilgisayar parçası, notebook gibi eşyaların, yurt dışından temin edilerek "…" internet sitesi aracılığıyla Türkiye'deki alıcılara satışından elde edilen hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle anılan hasılat tutarı matrah olarak alınmak suretiyle 2010 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, davacı tarafından yurtdışından temin edilerek "…" internet sitesi aracılığıyla Türkiye'deki alıcılara satılan ve 4760 sayılı Kanun'un ekli IV sayılı listesinde yer alan fotoğraf makinesi, bilgisayar parçası, notebook, elektronik eşya ve ev gereçleri gibi eşyaların, ithali özel tüketim vergisine tabi olup;

bu malları ithal eden davacı da özel tüketim vergisi mükellefi olmakla birlikte Kanun'un 14. maddesinin 3. fıkrası uyarınca söz konusu malların ithalatında anılan vergiyi tarh ve tahakkuk ettirme yetkisi eşyanın yurda girdiği yer gümrük idaresine ait olduğundan, gümrük idaresince tarh ve tahakkuk ettirilmesi gereken özel tüketim vergisinin, vergi dairesi müdürlüğünce tarh edilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

… Bilgi Teknolojileri Anonim Şirketi tarafından bildirilen satış dökümlerine istinaden tesis edilen işlemlerin yerinde olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.