Danıştay 7. Daire E.2016/5893 K.2020/4086

Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararına istinaden, 2015 yılının Haziran dönemi için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen … tarih ve E: … K: … sayılı dilekçenin reddi yolundaki kararın 12/01/2016 tarihinde davacının vekiline tebliğ edildiği, buna göre anılan tarihi izleyen 30 gün içinde yenilenen dilekçeyle, en geç 11/02/2016 tarihinde dava açılması gerekirken, bu süre geçtikten sonra 14/02/2016 tarihinde mahkeme kaydına giren dilekçe ile davanın yenilendiği, bu durumda, dilekçe ret kararı üzerine süresinde yenilenmeyen davanın esasının incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dilekçenin reddi yolundaki kararın tebliğine dair mazbatadaki adresin ve imzanın kendisine ait olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.