Danıştay 7. Daire E.2016/5877 K.2021/732

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşya nedeniyle tahakkuk ettirilip tahsil edilen gümrük ve katma değer vergilerinin mahkeme kararı üzerine iade edildiği tarih ile vergilerin davalı İdareye ödendiği tarih arasında geçen süreye ilişkin olarak tecil faizi oranına göre hesaplanan 94.714,20 TL tutarın taraflarına verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin karara vaki itirazın reddine dair işleminin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdareyi, eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü tutan Anayasa'nın 125. maddesinin son fıkrası, yargı yeri kararı uyarınca iadesi gereken bir miktar paranın, idarenin tasarrufunda kalan sürede ilgilisi tarafından tasarruf edilememesinden doğan zararın giderilmesini de kapsadığı, iadesi gereken tutar yönünden gümrük idaresi ile davacı arasındaki ilişkinin, iadenin yargı kararıyla hüküm altına alınması nedeniyle yönetilen-idare ilişkisi olmaktan çıkarak, bir borç ilişkisine dönüştüğü, bu ilişkinin borçlusu tarafından alacaklısına, paranın tasarrufundan yoksun kalınan süre için.

1. maddesinde Borçlar Kanunu ve Ticaret Kanunu'na göre faiz ödenmesi gereken hallerde hangi oranda faiz ödeneceğini düzenleyen, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun hükümlerine göre ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizin ödenmesi gerektiği, bu durumda, davacının ödeme tarihinden itibaren işleyen tecil faizi talebinin reddine dair işlemin;

vergilerin ödendiği tarih ile davalı idarece geri verildiği tarihe kadar geçen süre için hesaplanan yasal faize isabet eden kısmında hukuka uyarlık, bu tutarı aşan kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin 35.574,20 TL'na ilişkin kısmının iptali ile iadesine, fazlaya isabet eden kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrasında fazla ve yersiz olarak tahsil edilen vergilerin iadesinde, "tecil faizi" uygulanacağının açık bir şekilde belirtildiği, aylık %2 tecil faizine hükmedilmesi gerektiği; davalı idarece, davacının davasını kabul eden mahkeme kararlarında yasal faize ilişkin bir hüküm bulunmadığı ve davacının da bu hususta bir talebinin bulunmadığı, tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davacı tarafından savunma verilmemiş; davalı idarece, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.