Danıştay 7. Daire E.2016/5930 K.2020/5151

Dava konusu istem: Davacı adına takdir komisyonu kararına dayanılarak 2008 yılının Eylül ayının (1.) ve Ekim ilâ Aralık aylarının (1.) ve (2.) dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 31. maddesi kapsamında alınan takdir komisyonu kararlarında takdirin dayanaklarının ve takdir hakkında açıklamaların gösterilmesi zorunlu olup, gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan ve objektif verilere dayanılmaksızın, soyut ve genel ifadelere yer verilmek suretiyle takdir edilen matrahlar üzerinden salınan özel tüketim vergileri ve üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle salınan vergiler ve kesilen cezaların iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.