Danıştay 7. Daire E.2016/7648 K.2021/1086

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı "C-glass fiber tape" isimli eşyanın ... gümrük tarife pozisyonunda beyan edildiği, yapılan laboratuvar analizinde eşyanın 7019.90.00.10.00 gümrük tarife pozisyonunda olduğunun tespit edildiğinden bahisle tahakkuk ettirilen dampinge karşı vergi ve katma değer vergisi ek tahakkuku üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunun 234. maddesi 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca üç katı tutarında hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu para cezanın dayanağı dampinge karşı vergi ve katma değer vergisi ek tahakkuk kararına karşı Mahkemelerinin … esasına kayden açılan davada, … tarih ve K:… sayılı kararla dampinge karşı vergi ve katma değer vergisi ek tahakkuka ilişkin kararın iptaline karar verildiği, dolayısıyla para cezasının dayanağı olan ve üzerinden ceza kesilebilecek bir vergi kalmadığının anlaşılması karşısında, para cezası kararında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına tescilli serbest dolaşıma giriş beyannamelerinde ortaya çıkan 23.191,52-TL dampinge karşı vergi ve buna isabet eden 4.174,45-TL KDV gelir eksikliğine ilişkin olarak ek tahakkuk kararı alındığı, bu ek tahakkuk üzerinden Gümrük Kanunu'nun 234. maddesi 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca üç katı para cezası tatbik edildiği, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.