Danıştay 7. Daire E.2016/8908 K.2020/3883

Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararına istinaden, 2014 yılının Ekim dönemi için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ihbarnamenin davacının bizzat kendisine 06/07/2015 tarihinde tebliğ edildiği, bu ihbarnameye karşı tebliğ tarihinden itibaren 30 günlük dava açma süresi içinde, bu sürenin son günü çalışmaya ara verme zamanına (adli tatile) rastladığı için en geç 07/09/2015 tarihinde, açılması gereken davanın, bu süre geçirildikten sonra 16/11/2015 tarihinde açıldığı anlaşıldığından, esasının incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle süre aşımı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işleme ilişkin tebligatın usulüne uygun yapılıp yapılmadığı incelenmeden davanın süre yönünden reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.