Danıştay 7. Daire E.2016/9414 K.2021/624

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen 29/05/2015 tarihli ödeme emrinin 2009 yılının Ocak ilâ Aralık dönemlerine ait özel usulsüzlük cezalarına isabet eden kısımlarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, dava konusu ödeme emri içeriği kamu alacağına ilişkin ihbarnamelerin davacının bilinen adresi olan ". Mahallesi,.

Caddesi, … , No:…, …/…" adresinde 20/06/2014 tarihinde tebliğe çıkarıldığı, ihbarnameye ilişkin tebliğ evrakının, muhatabın adresinde bulunmadığı hususuna ilişkin şerh düşülmek suretiyle, muhtar, zabıta ve komşulardan birine imzalatılmadığı, tebliğ zarfına sadece iade şerhi düşülerek iade edildiği, davacı şirketin bilinen adresinde ikinci defa tebligatın denenmediği, bu durumda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde yer alan şartlar gerçekleştirilmeden ilanen tebliğ yoluna gidildiği açık olup, belirtilen şekilde yapılan tebligat nedeniyle kamu alacağının tahsil edilebilir aşamaya geldiğinden,

dolayısıyla, usulüne uygun şekilde kesinleştirilmiş bir borcun varlığından söz edilemeyeceğinden dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emri içeriği kamu alacağına ilişkin tebligatların usulüne uygun olarak gerçekleştirildiği ve bu suretle kesinleşen kamu alacağın tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ….'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.