Danıştay 7. Daire E.2016/9538 K.2021/1354

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın kıymetinin, gözetim belgesinde yer alan kıymete yükseltilmek suretiyle beyanı sonrasında, fazladan ödendiği iddia olunan vergilerin 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali ve ödenen tutarların, ödeme tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 4458 sayılı Gümrük Kanunu uyarınca eşyanın gümrük kıymetinin satış bedeli olduğu, dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından, İthalatta Gözetim Uygulamasına İlişkin Tebliğ uyarınca ibrazı zorunlu olan gözetim belgesinde yer alan birim kıymete yükseltilmek suretiyle beyannamenin verildiği anlaşılmış ise de; söz konusu Tebliğ ile belirlenen kıymet, Gümrük Kanunu uyarınca eşyanın gerçek satış bedeli olmadığından, dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği,

fazladan tahakkuk ettirilen vergilerin davacıya ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte iadesinin gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, ödenen vergilerin idareye başvuru tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davacıya iadesine, iade isteminin fazlaya ilişkin kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca fuzulen tahsil edilen bir vergiden söz etmenin mümkün olmadığı, bu nedenle tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu edilen hüküm fıkralarının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkralarının usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın sözü edilen hüküm fıkralarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.