Danıştay 7. Daire E.2017/1240 K.2021/799

Dava konusu istem: … Kimya Endüstrisi Anonim Şirketi ve … Kuyumculuk Hediyelik Eşya Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına 2013 ve 2014 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 47 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın bedelinin mal mukabili ödenmesi nedeniyle tahakkuk eden kaynak kullanımını destekleme fonu payına isabet eden ödemeleri gösterir banka dekontlarının sahte olduğundan bahisle gümrük müşavir yardımcısı sıfatıyla davacı adına anılan fon payı üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrası uyarınca para cezası uygulanabilmesine ilişkin şartların açıklanmasından ve gümrük müşavir yardımcısı olan davacının ithalatçının fiiline iştirak ettiğinin de ortaya konulamadığının belirtilmesinden sonra olayda, para cezasının dayanağı olarak gösterilen maddede kaynak kullanımını destekleme fon payı bedelinin ödenmemesinin cezayı gerektiren fiiller arasında sayılmadığı; bu bakımdan, sahte dekontlarla ödenmiş gibi beyan edilen, gerçekte ise ödenmediği iddia edilen kaynak kullanımını destekleme fon payı bedelinin üç katı tutarında hesaplanan para cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dolaylı temsilci olan davacının iştirak hükümleri kapsamında sorumlu olduğu, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.