Danıştay 7. Daire E.2018/1706 K.2022/1012

Dava konusu istem: Davacı tarafından mülkiyeti %50 oranında kendisine ait olan taşınmaz üzerinde, babası ... adına tesis edilen intifa hakkının, şahsa bağlı bir hak olduğu ve babasının ölümüyle birlikte sona erdiğinden bahisle ivazsız intikal olarak değerlendirilemeyeceğinden veraset ve intikal vergisine tabi olmadığına ilişkin ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerine, davacı adına veraset ve intikal vergisi tarh edilmesi yolunda tesis edilen işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:.... sayılı kararıyla, şahsa sıkı suretle bağlı, geçici bir süre ile kısıtlanmış, sınırlı bir hak olarak düzenlenmiş olan intifa hakkı hak sahibinin ölümü ile sona ereceği ve taşınmaz üzerinde kurulan intifa hakkı sona erdiğinde söz konusu taşınmaz üzerindeki mülkiyet hakkı da kendiliğinden tam mülkiyet haline dönüşeceği göz önüne alındığında olayda veraset ve intikal vergisi ödenmesini gerektirecek bir intikalden söz edilemeyeceğinden, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.