KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2018/2579 E., 2022/596 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2022
- Esas No
- 2018/2579
- Karar No
- 2022/596
- Temyiz eden (davalı)
- … Bakanlığı adına…
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. ….
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
544 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı ithalat beyannamesi muhteviyatı olup İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma nedeniyle el konulan eşyanın, davacı hakkında yapılan ceza yargılamasında verilen karar üzerine İzmir Tasfiye İşletme Genel Müdürlüğünce tasfiye işlemleri yürütülerek ihale yoluyla satışından elde edilen bedelden 726.941,25 TL gümrük vergisinin ayrıştırılarak kalan bedelin hazineye irat kaydedilmesi akabinde,
anılan ceza mahkemesi kararının Yargıtay kararıyla bozulması sonrasında yeniden yapılan yargılamada davacının beraatine karar verilmesi nedeniyle davacı tarafından anılan eşyanın transit rejim hükümlerine tabi olduğu ileri sürülerek tahsil edilen gümrük vergilerinin iadesi isteminin, bu eşyanın serbest dolaşıma sokulduğundan bahisle reddine dair kararın iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.
Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…. sayılı kararıyla, davacı tarafından 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 242. maddesi uyarınca 15 günlük yasal süre içerisinde yetkili olan Gümrük ve Ticaret Bakanlığına itiraz edilmeden işbu dava açılmış ise de; iadesi talep edilen tutarın yüksek olması nedeniyle itiraz hakkında karar verme yetkisi bulunmayan, sadece geri verme veya kaldırma işlemleri konusunda yetkisi bulunan Bölge Müdürlüğünce alınan kararda itirazın reddedildiğinin belirtilmesi ve başvuru mercii ve süresi gösterilmemesi suretiyle yapılan hata ve yanıltma hali karşısında, davacı tarafa atfedilebilir bir kusurun bulunmadığı,
bu itibarla davacının geri verme başvurusuna yönelik olarak yetkili olan Bakanlıkça tesis edilmiş itirazın reddi yolunda karar bulunmadığından, olayda idari merci tecavüzünün bulunduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin Gümrük ve Ticaret Bakanlığı'na tevdiine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Yetkili makama süresinde itiraz edilmediğinden, davanın reddine karar verilmesinin gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden; temyize konu karara istinaden dava dilekçesi ve eklerinin Gümrük ve Ticaret Bakanlığına tebliğ edilmesi üzerine anılan Bakanlık tarafından tesis edilen 07/05/2018 tarih ve 80572740-159.99 sayılı itirazın reddine dair kararın iptali istemiyle açılan davanın reddi yolunda verilen … Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yapılan itiraz başvurusunun … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…. sayılı kararı ile reddedildiği ve anılan kararın Dairemizin 16/02/2022 tarih ve E:2019/1894, K:2022/597 sayılı kararıyla onandığı anlaşılmıştır.
Bu durumda, merciine tevdi kararı sonrasında itirazın reddine dair işlemin tesis edildiği, bu işleme karşı açılan davanın da uyuşmazlığın esasının incelenmesi suretiyle sonuçlandırıldığı ve anılan kararın kesinleşmiş olduğu dikkate alındığında, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2018/2579, K. 2022/596, 16 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama